เรื่องออกจากวังกับเจียงเซี่ยน “เจ้าเขียนจดหมาย ข้าจะให้หลิ่วเหมยแอบเอาไปให้ท่านแม่ แล้วให้ท่านแม่ส่งต่อให้ฮูหยินเจิ้นกั๋วกง”
ตระกูลเจียงรับเจียงเซี่ยนกลับไปเป็นคนละเรื่องกับที่เจียงเซี่ยนจะกลับไปเอง ไทฮองไทเฮาก็จะไม่ขัดขวาง
ถึงอย่างไรนางอายุมากแล้ว ต่อไปเจียงเซี่ยนก็ยังต้องพึ่งพาอาศัยจวนเจิ้นกั๋วกง
เจียงเซี่ยนไปเขียนจดหมาย แล้วปิดผนึกด้วยตราประทับครั่งสีแดง และส่งให้ไป๋ซู่
ไป๋ซู่คิดแล้วก็ส่งขนมถั่วแดงบนโต๊ะอุ่นให้หลิ่วเหมย และเอ่ยว่า “หากมีคนถามขึ้นมาก็บอกว่าไทฮองไทเฮาประทานของว่างให้ข้าสองกล่อง ข้ากินแล้วอร่อย ท่านแม่เพิ่งหายป่วยหนัก จึงให้นางลองชิมด้วย”
หลิ่วเหมยรับของว่างและถอยออกไป
เจียงเซี่ยนอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ และเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเจ้ายังมีลูกไม้หลอกลวงเบื้องบนแบบนี้ด้วย”
ไม่อย่างนั้นชาติก่อนไป๋ซู่ก็คงจะไม่ใช้ชีวิตอยู่ในวังได้เหมือนปลาได้น้ำแล้ว
ตนเองดูถูกนางไปหน่อยหรือเปล่า
ไป๋ซู่ไม่ใส่ใจนัก และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เพราะขนมถั่วแดงสองกล่องนี้มาได้ทันเวลามาก”
พอเอ่ยจบ ทั้งสองคนก็คิดถึงที่มาของขนมถั่วแดงนี้ แล้วก็ต่างหัวเราะลั่นออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
—————————
