นที่ควบคุมกรมวังในเวลานี้คือจ้าวเจิ้งอ๋องเจี่ยน น้องชายแท้ๆ ของฮ่องเต้เซี่ยวจงตาของนาง น้องชายสามีของไทฮองไทเฮา แล้วก็เป็นอาของฮ่องเต้องค์ก่อนและปู่ของจ้าวอี้เช่นกัน เขาได้รับความเคารพและความโปรดปรานจากฮ่องเต้หลายรุ่น ถึงแม้จะไม่เคยเข้ามาก้าวก่ายข้อราชการในราชสำนัก แต่ขอบเขตอำนาจในมือกลับใหญ่มาก ตอนนั้นเฉาไทเฮาก็ได้รับความโปรดปรานจากเขา จึงสามารถว่าราชการหลังม่านได้ในท้ายที่สุด
ทว่าสุดท้ายก็เป็นเพราะได้รับการสนับสนุนจากเขาเช่นกัน จ้าวอี้ถึงกล้าตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวและปิดล้อมภูเขาวั่นโซ่ว
และหลังจากทำเรื่องพวกนี้แล้ว เขาก็ยังคงปลีกตัวอยู่ที่จวนอ๋องเจี่ยนเช่นเดิม และสนใจแต่พวกงานของกรมวัง
ตอนนั้นนางไม่เข้าใจ และคิดว่าอ๋องเจี่ยนถูกใจจ้าวอี้ถึงวางแผนระยะยาว อยากดันให้จ้าวอี้ขึ้นครองราชย์ ตอนหลังนางสำเร็จราชการแทนเอง และตั้งใจอบรมสั่งสอนจ้าวสี่ ทุกครั้งที่อ๋องเจี่ยนเจอนางก็จะเผยสายตาชื่นชมออกมา และบอกว่านางสมกับที่ไทฮองไทเฮาอบรมสั่งสอนมา นางถึงมารู้ในภายหลังว่า สาเหตุที่อ๋องเจี่ยนช่วยจ้าวอี้นั้น ไม่ใช่เพราะจ้าวอี้มีความสามารถอะไร แต่ไม่อยากให้เฉาไทเฮาทำร้ายลูกหลานตระกูลจ้าวอีก จึงทำให้เฉาไทเฮากลายเป็นหลี่ว์จื้อคนที่สองก็เท่านั้น
น่าสงสารที่นางยังคิดว่าจ้าวอี้มีความสามารถในการปกครองแคว้น…เวลานี้คิดดูแล้วก็รู้สึกว่าตอนนั้นตนเองช่างโง่เขลานัก
ไป๋ซู่ได้รับสัญญาณจากเจียงเซี่ยนแล้วก็เอ่ยถึง
