อร่อย ถึงเอาเข้าวังมา
คิดไม่ถึงว่าพอเข้าวังก็เห็นท่านหญิงเจียหนานนั่งเคียงข้างและคุยกับชายผู้หนึ่งใต้ต้นไป่โบราณอย่างสนิทสนมและอบอุ่น รอยยิ้มหวานนั้นแลดูจริงใจ เป็นธรรมชาติ และเปิดเผยตัวตนอย่างหมดเปลือก ไม่มีความเย็นยะเยือก เย่อหยิ่ง และทะนงตนเวลาคุยกับคนอื่นแม้แต่นิดเดียว
หลี่เชียนรู้สึกได้ทันทีว่าเจียงเซี่ยนชอบผู้ชายคนที่อยู่ตรงหน้านี้มาก
เขาไปที่ต้นไป่โบราณอย่างเงียบๆ และเบิกตาโตคอยสังเกตอย่างละเอียด
แล้วก็พบว่าชายผู้นั้นคือหวังจ้านซื่อจื่อแห่งจวนชินเอินป๋อ
เขาแอบโล่งอก
แล้วก็คิดถึงเรื่องแต่งงานของท่านหญิงเจียหนานขึ้นมาอย่างไม่อาจอธิบายได้
ว่ากันว่าฮ่องเต้กับท่านหญิงเจียหนานเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก และเป็นเพื่อนเล่นกันโดยไม่ได้คิดอะไร เสียดายที่ภูมิหลังตระกูลของท่านหญิงเจียหนานมีอำนาจมากเกินไปแล้ว และเฉาไทเฮาก็ไม่อยากมอบอำนาจคืนให้ฮ่องเต้มาตลอด จึงไม่มีทางที่จะให้ฮ่องเต้แต่งงานกับท่านหญิงเจียหนานอย่างแน่นอน
ไม่เช่นนั้นเฉาไทเฮาก็คงจะไม่ให้โอกาสเฉาเซวียนเข้าออกวังหลังอย่างอิสระแล้วเช่นกัน…เฉาไทเฮายังต้องการการสนับสนุนจากจวนเจิ้นกั๋วกง จึงไม่สามารถบีบบังคับให้ท่านหญิงเจียหนานแต่งงานกับเฉาเซวียนได้ และจำเป็นต้องให้เฉาเซวียนคิดหาทางล่อลวงท่านหญิงเจียหนาน
นี่ก็คือสาเหตุที่ทำไมตระกูลของพวกเขาถึงถูกเรียกเข้าเมืองหลวงเช่นกัน
เฉาไทเฮาอยากเลื่อนตำแหน่งให้บิดาของเ