็นอบอุ่นขึ้นอีกครั้ง นางอมยิ้มพลางตำหนิว่า “พูดจาเหลวไหล! หากฝ่าบาทเรียนไม่เก่ง ไม่ต้องพูดถึงไทเฮาแล้ว แม้แต่ขุนนางทั้งราชสำนักก็ไม่กล้ามอบตราลัญจกรหยกของฮ่องเต้ให้ฝ่าบาทเช่นกัน!”
จ้าวอี้หัวเราะคิกคัก พอลุกขึ้นมายืนตรงหน้าไทฮองไทเฮาเรียบร้อย ก็เรียกชื่อเล่นของเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “เป่าหนิง หลายวันนี้เจ้าทำอะไรอยู่หรือ? วันนั้นข้าให้เสี่ยวโต้วจึส่งน้ำหอมกลิ่นกุหลาบไปให้เจ้าขวดหนึ่ง เจ้าก็ไม่ตอบข้าสักคำ จนข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าชอบหรือไม่ชอบ? ได้น้ำหอมกลิ่นหอมหมื่นลี้มาขวดหนึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องส่งไปให้เจ้าหรือไม่…”
ก่อนเป็นฮองเฮา เจียงเซี่ยนยังชอบเล่นกับจ้าวอี้มาก
ไม่เพียงแต่เพราะในวังมีเด็กเล็กแค่สามคนอย่างนาง ไป๋ซู่ และจ้าวอี้ ทว่ายังเพราะจ้าวอี้ชอบเล่นกับนางด้วย จ้าวอี้เชื่อฟังนางมาก มีของอะไรดีๆ ก็ยินดีแบ่งปันกับนางและมอบให้นาง
ตอนนี้ดูเหมือนเจ้าเด็กจ้าวสี่กับจ้าวอี้พ่อของเขาจะเหมือนกันไม่มีผิด นางเลี้ยงจ้าวสี่มาสิบปี จ้าวสี่ส่งถ้วยยาพิษให้และฆ่านางอย่างไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว นางกับจ้าวอี้รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก หลังจากเขาแต่งตั้งนางเป็นฮองเฮาแล้วก็ทำเหมือนนางเป็นของตกแต่งและทิ้งไว้ที่วังคุนหนิง
สายตาของนางช่างดีจริงๆ!
———————————
[1] ซานกง ตำแหน่งขุนนางขั้นสูงสุดที่ช่วยฮ่องเต้บริหารราชการแผ่นดิน 3 ตำแหน่ง ได้แก่ ไท่ซือ ไท่ฟู่ ไท่เป่า โดยมากเป็นตำแหน่ง
