วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ไทฮองไทเฮาเชิญเฉิงเอินกงและแม่ทัพหลี่เข้าเฝ้าในตำหนักเจ้าค่ะ”
เวลานี้หลี่เชียนดำรงตำแหน่งแม่ทัพโหยวจีระดับห้าและอยู่ใต้บังคับบัญชาของหลี่ฉางชิงผู้เป็นบิดา
หลี่เชียนจำเป็นต้องเก็บงำอารมณ์และตามเฉาเซวียนไปที่ห้องอุ่นตะวันออก
ไม่รู้ทำไมในขณะที่ม่านของห้องอุ่นตะวันออกเลิกขึ้นนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปปรายตามองห้องชาอีกครั้งหนึ่ง
—
เจียงเซี่ยนไม่ได้คิดจะสอบถามว่าเฉาเซวียนกับหลี่เชียนทำอะไรบ้าง นางเดินอ้อมห้องอุ่นตะวันออกไปตามระเบียงคดอย่างรวดเร็ว และไปยังตำหนักตงซานที่อยู่หลังห้องอุ่นตะวันออก
ใครจะรู้ว่าจะเจอไป๋ซู่ที่สวมเสื้อคลุมหนังกระรอกทอลายฝูงผีเสื้อคู่กับก้อนเมฆสีแดงเข้มตรงหน้า และเดินมาหานางโดยมีนางในล้อมอยู่สองคน
“จ่างจู!” เจียงเซี่ยนเรียกชื่อเล่นของไป๋ซู่อย่างดีใจ นางวิ่งเหยาะๆ ไม่กี่ก้าว แล้วจับมือของไป๋ซู่ไว้แน่น
ไป๋ซู่เป็นหลานสาวของไป๋ไทฮองไท่เฟย และลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลไป๋เป่ยติ้งโหว
ตอนที่เจียงเซี่ยนอายุห้าขวบ ไป๋ซู่ตามมารดาเข้าวังมาคารวะไทฮองไท่เฟย ไทฮองไทเฮาเห็นไป๋ซู่หน้าตาสะสวย ฉลาดเป็นกรด และเกิดเดือนเดียวกันปีเดียวกันกับเจียงเซี่ยน โดยแก่กว่าเจียงเซี่ยนแค่สิบวัน พอคิดว่าในวังนี้หากไม่ใช่สนมที่เป็นหม้ายก็ขันทีกับนางในที่รับใช้คนอย่างเชื่อฟัง นางกลัวว่าเจียงเซี่ยนจะโตเป็นคนขี้ขลาด จึงรั้งไป๋ซู่ให้อยู่เป็นเพื่อนเจียงเซี่ยนในว
