คร?
คุณหนูใหญ่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง ลูกสาวขององค์หญิงต้าจั่ง[2]หย่งอัน ท่านหญิงที่ได้รับเงินเดือนชินอ๋อง คนที่ไทฮองไทเฮารักมาก อย่าว่าแต่เฉาไทเฮาเลย ของที่ทำ ‘เองกับมือ’ ที่ยกมาให้ไทฮองไทเฮานั้นก็แค่ยืนชี้แนะนางในกับขันทีอยู่ในห้องชาว่าในชากับของว่างโรยบ๊วยแผ่นหน่อยดีหรือใส่ลูกเกดหน่อยดีเท่านั้น
เฉาไทเฮาเป็นคนในวังจะไม่รู้ได้อย่างไร
นางเอ่ยเช่นนี้ก็แค่กำลังบอกเจียงเซี่ยนทางอ้อมว่านางมีเรื่องจะคุยกับไทฮองไทเฮา และให้เจียงเซี่ยนหลบไปเท่านั้น
หากเป็นเจียงเซี่ยนที่ไม่คิดอะไรในชาติก่อน นางอาจจะยังไม่เข้าใจความนัยของเฉาไทเฮาในทันที ทว่าเจียงเซี่ยนที่ฟื้นคืนชีพกลับมานั้นปกติตอนที่ตนเองเป็นไทเฮาก็พูดแบบนี้กับคนไปไม่น้อย ดังนั้นยังต้องให้คนอื่นบอกอีกที่ไหนกัน นางไม่เพียงแต่ลุกขึ้นยืนโดยไม่ได้คิดด้วยซ้ำ ทว่ายังถามเฉาไทเฮาอย่างใจกว้างด้วย “หายากที่ไทเฮาจะตรัสว่าโปรด เช่นนั้นหม่อมฉันไปชงมาให้ไทเฮาอีกสักถ้วยดีหรือไม่ ไม่ทราบว่าไทเฮาโปรดใส่ผลไม้แห้งสักหน่อยหรือใส่น้ำเชื่อมสักหน่อยเพคะ?”
เฉาไทเฮายิ่งมองนางอย่างพอใจ และหัวเราะอย่างเอ็นดูเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “ได้ทั้งนั้น ได้ทั้งนั้น” แล้วก็มองไปทางอื่น รั้งไทฮองไท่เฟยที่เพิ่งรู้สึกตัวจึงลุกขึ้นตามเจียงเซี่ยนไปด้วยเอาไว้ “เจ้านั่งเถอะ ให้เป่าหนิงไปจัดการ พวกเรานั่งคุยกันสักหน่อย”
ไทฮองไทเฟ่ยจึงจำเป็นต้องนั่งลงอีกครั้ง
ทว่าในใจเจียงเซี่ยนกลับเริ่มคิด
ตั้
