ม่ได้
เฉาเซวียน เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
นางเอียงศีรษะมองเข้าในข้างใน
ติงเซียงอุ้มเสื้อคลุมของเจียงเซี่ยนไว้แล้วถอยไปข้างๆ อย่างเร็วมาก
ชายหนุ่มตรงหน้านั้นหน้าตาหล่อเหลาเหมือนรุ่งอรุณในฤดูใบไม้ผลิ จอนผมเรียบร้อยเหมือนใช้มีดตัดมา นัยน์ตาดอกท้อแฝงความอ่อนโยน ตอนที่ไม่ยิ้มก็เจือความลุ่มลึกอยู่ด้วยเล็กน้อย ไม่ใช่เฉาเซวียนที่ได้ชื่อว่าเป็นหนุ่มรูปงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงแล้วยังจะเป็นใคร?
เจียงเซี่ยนอดที่จะยิ้มเล็กน้อยไม่ได้
สองชั่วยาม[3]ก่อนนางถูกจ้าวสี่วางยาพิษ นางยังเรียกเฉาเซวียนเข้าวังมาสั่งให้ตอบคำถาม และปรึกษาเรื่องที่ท้องพระคลังว่างเปล่าอยู่เลย…
เจียงเซี่ยนพยักหน้าให้เขา แล้วเรียกอย่างสนิทสนม “เฉิงเอินกง”
นัยน์ตาของเฉาเซวียนฉายแววประหลาดใจในทันใด
ผู้เป็นที่รักของพระราชวังต้องห้าม แก้วตาดวงใจของวังฉือหนิง ท่านหญิงเจียหนานที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากผู้นี้ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเจอเขาก็เดินเลี่ยงไปด้วยสายตาเฉียบแหลมตลอด วันนี้กลับจะทักทายเขาอย่างเป็นมิตร?
นางกินยาผิดไปหรือ?
ทว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องพวกนี้
เฉาเซวียนลากชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ มาแนะนำให้เจียงเซี่ยนรู้จัก “ท่านหญิง ท่านนี้คือลูกชายคนโตของแม่ทัพหลี่หลี่ฉางชิงแม่ทัพฝูเจี้ยน…”
เขายังพูดไม่จบ เจียงเซี่ยนก็เหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก และถอยหลังติดกันสามก้าว
วันนี้นางออกจากบ้านมาไม่ได้ดูปฏิทินหวงลี่[4][5]ใช
