เซี่ยนถอนหายใจเบาบางจนแทบไม่ได้ยิน
หลายวันนี้นางยุ่งอยู่กับการยืนยันว่าตนเองฝันไปหรือฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งกันแน่ มัวแต่อยู่กับท่านยายที่ป่วยตายไปแปดปีแล้วในความทรงจำ และยุ่งอยู่กับการรำลึกบุญคุณและความแค้นเหล่านั้นของชาติก่อน จนนึกไม่ถึงว่าจะละเลยเรื่องสำคัญขนาดนี้ไปได้
ทว่าต่อให้นางจำได้แล้วจะทำอย่างไรได้?
จ้าวอี้เหมือนกับเฉาไทเฮามารดาของเขามาก เป็นคนขี้ระแวงและเจ้าเล่ห์ ทำอะไรเย็นชาและโหดเหี้ยม เขาคิดจะต้อนและบีบบังคับ เฉาไทเฮาก็ต้องวางแผนมานานมากแล้วอย่างแน่นอน และเกรงว่าเจียงเจิ้นหยวนลุงของนางก็คงจะถูกหลอกให้ไปร่วมทำชั่วกับจ้าวอี้ตั้งนานแล้ว หากยุให้ท่านลุงเลิกร่วมมือกับเขาในเวลานี้ก็จะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นและทำให้เฉาไทเฮาสงสัย และยังจะทำให้จ้าวอี้แค้นใจที่ลอบทำร้ายเขา จนสุดท้ายกลายเป็นผิดใจกับทุกคน
คนที่น่ากลัวที่สุดในราชสำนักก็คือคนที่ถนัดเปลี่ยนแปลงจุดยืนไปตามสถานการณ์และประจบทั้งสองฝ่าย
คิดในแง่ดีหน่อย อย่างน้อยชาติก่อนจ้าวอี้ก็ทำสำเร็จ ลุงของนางมีความดีความชอบที่ช่วยให้ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ อำนาจของตระกูลเจียงจึงมากขึ้นอีกขั้นเช่นกัน หากนางขัดขวางเหตุการณ์ในชาติก่อน และเฉาไทเฮายังกุมอำนาจในการปกครองเช่นเดิม ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
เอ่ยไปตั้งมากมาย เจียงเซี่ยนก็ถามใจตนเองดู จริงๆ แล้วนางคิดว่าเทียบกับเฉาไทเฮาที่ไม่เคยสนิทกันเลย หากจ้าวอี้ที่เป็นสามีภรรยากับนางมาสามป
