ู้ว่าความสงสัยเหล่านั้นของชาติก่อนที่อัดอั้นอยู่ในใจไม่มีทางหาคำตอบที่ชัดเจนได้อีกแล้ว แต่นางก็ยังอดที่จะครุ่นคิดถึงสิ่งที่จ้าวสี่ทำไม่ได้อยู่ดี
ทำไมเขาต้องวางยาพิษฆ่านาง?
จ้าวสี่ที่อายุสิบปี ถูกเลี้ยงดูในวัง จะเอายาพิษมาจากที่ใด?
มีใครบงการเขาอยู่เบื้องหลังหรือไม่?
คนที่บงการเขาเป็นใครกันแน่?
จ้าวอี้อ๋องเหลียว?
จ้าวเซี่ยวจิ้งไห่โหว?
หรือว่าเป็นหลี่เชียนอ๋องหลินถง?
แต่ไหนแต่ไรมาความกตัญญูถือว่าเป็นสิ่งที่ต้องมาเป็นอันดับแรก นางเป็นแม่ใหญ่ของจ้าวสี่ ลูกไม้ที่ลอบทำร้ายมากมายในวังเขาไม่ใช้ กลับจะลงมือด้วยตนเองให้ได้ โดยยกถ้วยยาพิษมาให้นางเองกับมือ เขาคิดจะอธิบายกับเหล่าขุนนางใหญ่ของราชสำนักอย่างไร? อธิบายกับเหล่าพระญาติอย่างไร?
มีความผิดฐานสังหารมารดาเช่นนี้ ต่อให้จ้าวอี้ไม่ใช้ จ้าวเซี่ยวไม่ใช้ หลี่เชียนก็จะต้องใช้แน่ๆ อยู่ดี
นางตายแล้ว จ้าวสี่ยังอยากเป็นฮ่องเต้ ฝันไปเถอะ!
ตอนนั้นชนกลุ่มน้อยทางเหนือรุกรานเมืองหลวง หลี่เชียนอาศัยนามของ ‘อ๋องฉิน’ บุกเข้าไปในพระราชวังต้องห้าม และบุกเข้าไปในวังฉือหนิง
หากมิใช่ว่านางยอมอ๋องต่างแซ่[8]อย่างเขา แต่งตั้งให้เขาเป็นข้าหลวงใหญ่แห่งตะวันตกเฉียงเหนือ คุมเก้าเมืองใหญ่ สามสิบหกเมืองรอง สองร้อยหกอำเภอ ห้าสิบเจ็ดมณฑลทหารและยี่สิบเอ็ดเมืองทหารของส่านซีและเสฉวนแล้ว ก็เกรงว่าเขาคงจะไปวังเฉียนชิงเดี๋ยวนั้น และนั่งในท้องพระโรงตั้งตนเป็นฮ่องเต้แล้ว
นางมอบพื้
