ยมตัวกดข่มเขามานานแล้ว และเรื่องนี้ คุณพ่อกับคุณปู่ของเขาต่างไม่อาจสอดมือ ทำได้เพียงอาศัยตัวเขาไปรับมือเองเท่านั้น
อู่จย่งมองเพื่อนที่ร่วมมือกันอย่างสนิทสนมมาสิบห้าปีนี้ ก่อนจะเก็บความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตากลับไป จากนั้นเขาก็เอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำว่า “เพราะอะไร?”
เยี่ยซวี่เงียบไป แล้วจ้องมองอู่จย่งเท่านั้น
“เยี่ยซวี่ สิบห้าปีแล้วนะ ถึงแม้อาจจะเป็นแค่การร่วมมือกันตั้งแต่แรก แต่ว่าสิบห้าปีที่ผ่านมานี้ ฉันเห็นนายเป็นพี่น้องจริงๆ เห็นแก่มิตรภาพสิบห้าปีมานี้ นายบอกคำตอบที่แท้จริงมาเถอะว่าทำไมนายต้องทำแบบนี้ด้วย?” อู่จย่งตะคอก เขาตะโกนความเจ็บปวดที่ข่มกลั้นภายในใจในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ออกมาจนหมด
นอกจากคนในหน่วยรบของเขาแล้ว คนอื่นๆ ไม่รู้เรื่องการทรยศหักหลังของเยี่ยซวี่เลย และเขาเองก็ห้ามไม่ให้พวกสมาชิกทีมเปิดเผย กระทั่งลูกพี่หลิงหลานก็โดนปิดบังเช่นกัน อู่จย่งไม่อยากให้ลูกพี่กังวลใจ นอกจากนี้ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องของหน่วยรบพวกเขา อู่จย่งไม่อยากขายหน้าไปถึงทางลูกพี่เช่นกัน ว่ากันตามตรง การที่เยี่ยซวี่หักหลังก็ยังคงเป็นเพราะเขาไร้ความสามารถ
“อุดมการณ์แตกต่างกัน ก็ร่วมงานกันไม่ได้” เยี่ยซวี่มองอู่จย่ง แว
