กรธเช่นกัน เขาปิดหน้าจอเวชระเบียนอย่างเฉยชา แล้วเตรียมตัวจากไปพร้อมพยาบาลน้อย
“ช้าก่อน เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ?” เมิ่งจื่ออวิ๋นมองหลี่ซื่ออวี๋อย่างตื่นเต้น เมื่อกี้เขาไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม แพทย์ทหารน้อยคนนี้บอกเขาว่าสามารถช่วยให้เขาหายดีไวขึ้นได้?
“ผมบอกว่าถ้าเกิดคุณไม่อยากหายไวๆ งั้นก็ไปหาหัวหน้าแผนกแล้วเปลี่ยนผมก็ได้ครับ” หลี่ซื่ออวี๋เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา รอยยิ้มนั้นทำให้เมิ่งจื่ออวิ๋นรู้สึกขัดหูขัดตามาก แต่นอกจากเขาแล้ว ก็ไม่มีแพทย์ทหารคนไหนกล้าพูดประโยคนี้อีกจริงๆ ขนาดผู้อำนวยการโรงพยาบาลของกองทัพที่ยี่สิบสามก็ยังไม่กล้าเลย
“นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?” เมิ่งจื่ออวิ๋นใจเย็นลงทันที เขาที่สามารถกลายเป็นพันโทได้ย่อมไม่มีทางเป็นคนกักขฬะจริงๆ แน่นอน
“ทำไมผมต้องหลอกคุณด้วย? ถ้าเกิดผมทำไม่ได้ก็ถูกคุณร้องเรียน แล้วผมก็จะอยู่ในกองทัพที่ยี่สิบสามไม่ได้ ผมไม่ได้โง่ขนาดนั้นหรอกครับ” หลี่ซื่ออวี๋ตอบอย่างเรียบนิ่ง บ่งบอกถึงความมั่นใจของตัวเอง
พยาบาลน้อยได้ยินว่ามีคนกังขาในตัวหมอหลี่ เธอที่เดิมทีเกลียดเมิ่งจื่ออวิ๋นก็ชะโงกหัวออกมาจากหลังของหลี่ซื่ออวี๋ทันที แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าดูถูกว่า “หมอหลี่เป็น
