ออวี๋ยิ้มขื่น
พี่สวีเล่าเรื่องของเมิ่งจื่ออวิ๋นบลาๆๆ ให้หลี่ซื่ออวี๋ฟัง จากนั้นก็เอ่ยด้วยสีหน้าโกรธขึ้งว่า “ต่อให้เขาเป็นพันโท แต่เขาก็ก่อกวนอย่างไร้เหตุผลขนาดนี้ไม่ได้เหมือนกันถูกมั้ย ต่อให้เราเป็นแค่สิบตรี แต่ก็ตกเป็นเบี้ยล่างเฉยๆ ไม่ได้ด้วย”
“ดังนั้น?” หลี่ซื่ออวี่ถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ดังนั้น รบกวนน้องซื่ออวี๋สั่งสอนเขาหนักๆ สักยกเถอะ” พี่สวีทำหน้าเคร่งขรึม ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง
พยาบาลตัวน้อยที่ถูกขู่ขวัญทางด้านข้างยังคงเช็ดน้ำตาไม่หมด พอได้ยินคำพูดของพี่สวีก็ประสานมือทั้งสองข้างไว้ที่หน้าอก แล้วมองหลี่ซื่ออวี๋อย่างเฝ้ารอ ท่าทางนั้นเหมือนกับเห็นหลี่ซื่ออวี๋เป็นผู้กอบกู้โลกอย่างสิ้นเชิง ทำให้หน้าผากของหลี่ซื่ออวี๋ขึ้นขีดดำหลายเส้นทันที
“เขาเป็นพันโทนะครับ” หลี่ซื่ออวี๋ชี้ไปที่อินทรธนูของตัวเอง “ตอนนี้ผมเป็นแค่พันตรีนะ” ความหมายโดยนัยคือ เมิ่งจื่ออวิ๋นใหญ่กว่าเขา เขาจะไปมีความสามารถช่วยพวกเธอสั่งสอนเมิ่งจื่ออวิ๋นได้ยังไง
หลังจากที่หลี่ซื่ออวี๋พยายามมาหนึ่งปี เขาก็เลื่อนจากยศร้อยเอกมาเป็นพันตรีแล้ว และยังมีจ้าวจวิ้นที่เลื่อนยศมาเป็นพันตรีด้วยเหมือนกัน ส่วนหลี่หลานเฟิง
