็ไม่แปลกใจเลยที่คนอื่นๆ จะอิจฉาริษยาคับแค้นใจ
อย่างไรก็ตาม พอเข้ามาในท่าจอดยานของกองทัพที่ยี่สิบสาม หลิงหลานก็รู้ว่าเธอเดาผิดไปแล้ว มีคนยืนอยู่เต็มท่าจอดยาน ซึ่งทั้งหมดเป็นคนของกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียน เป็นพวกรุ่นน้องพวกหลิงหลาน
หลังจากที่หลิงหลานรวมโรงเรียนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ถึงแม้ต่อมานักเรียนใหม่จะทยอยกันก่อตั้งกลุ่มหุ่นรบเล็กๆ หลายกลุ่ม ใฝ่ฝันว่าจะสามารถสร้างตำนานของหลิงหลานได้อีกครั้ง แต่คนส่วนใหญ่ล้วนเข้าร่วมหลิงเทียน โดยเฉาพาะคนของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือโดฮา พวกเขาเข้าร่วมกันหมดทุกคน นี่ทำให้คนของหลิงเทียนเพิ่มขึ้นแล้วเพิ่มขึ้นอีก พวกรุ่นพี่จากไปปีแล้วปีเล่า จนกระทั่งพวกหลิงหลานกลายเป็นนักเรียนปีห้า หลิงเทียนก็กลายเป็นกลุ่มหุ่นรบระดับสุดยอดเพียงหนึ่งเดียวไม่มีสองอย่างแท้จริงในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ไม่มีกลุ่มหุ่นรบไหนสามารถสร้างปัญหาให้หลิงเทียนได้สักนิดเดียว ขอเพียงมันต้องการหรือไม่เท่านั้น
หลิงหลานเห็นฉากนี้ หน้าผากก็ขึ้นขีดดำเต็มไปหมด กระทั่งพวกฉีหลงลั่วล่างก็อดสูดลมหายใจเฮือกหนึ่งไม่ได้ คราวนี้เกรงว่าอาจารย์ทั้งโรงเรียนอาจจะกลายเป็นราชาคำรามไปแล้ว และโรงเรียนอาจจะว่างเปล่า
