าก แต่ความจริงเธอเก็บของที่ควรเก็บเรียบร้อยแล้ว ของที่วางอยู่ข้างกายยังคงเป็นกระเป๋าเป้เมื่อตอนนั้น ปีนั้นเธอพกอะไรมา ตอนนี้นำออกไปด้วยเช่นกัน สิ่งที่เพิ่มมากขึ้นเพียงอย่างเดียวคือ ชุดเครื่องแบบสีขาวที่เป็นตัวแทนของนักเรียนดีเด่นที่หลิงหลานสวมใส่มาตลอด นี่เป็นหลักฐานของการเป็นนักเรียนทหารมาสี่ปีกว่าของเธอ โดยปกติแล้ว นักเรียนที่จากไปทุกคนล้วนนำชุดเครื่องแบบโรงเรียนของพวกเขาไปด้วยเพื่อเป็นของที่ระลึก
หลิงหลานเห็นอู่จย่งยืนอยู่ตรงทางเข้า ก็ผงกศีรษะเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “นายมาแล้ว”
อู่จย่งมาจากห้องสเปเชียลเอเหมือนกันและมีความสัมพันธ์กับเธอไม่เลว หลิงหลานรู้ว่าเขาจะมาบอกลาเธอ
“ลูกพี่…ฉันไปกองทัพที่สิบห้า” อู่จย่งร้องเรียก ทันใดนั้นเสียงก็ขาดหายไป ท้ายที่สุดเขาก็เค้นคำพูดประโยคนี้ออกมา
ฉีหลงที่อยู่ด้านข้างฟังแล้วก็หัวเราะขึ้นมาทันที นับตั้งแต่ที่อู่จย่งสมัครสอบ พวกเขาก็รู้ว่าอู่จย่งไปกองทัพที่สิบห้า นอกจากนี้เครื่องแบบที่อู่จย่งสวมอยู่ในตอนนี้ก็เป็นชุดเครื่องแบบทหารใหม่ของกองทัพที่สิบห้าด้วย พวกเขาจะมองไม่เห็นได้อย่างไร
เสียงหัวเราะของฉีหลงทำให้อู่จย่งหน้าแดงเล็กน้อย รู้สึกอับอายนิดหน่อย รู้ว่าค
