ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าฉันทำอะไรผิดพลาด ฉันควรฝึกนายหนักๆ หลังจากที่รู้จักนายเหมือนที่ทำกับพวกฉีหลง ทำให้นายแข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ แบบนั้นนายถึงจะเป็นเหมือนฉัน มีชีวิตรอดต่อไป ไม่ใช่มาสละชีวิตในสงครามครั้งนั้น”
“ฉันใช้เวลาห้าปีกว่าจะทำให้ตัวเองมองดูอย่างเย็นชาอยู่ทางด้านข้าง ถึงค่อยเข้าใจเรื่องนี้” หลิงหลานมองหลุมศพอย่างลุ่มลึก “ โชคดีที่การตระหนักรู้ของฉันไม่ถือว่าสายไป ถ้ากลับโลกของฉันแล้ว ไม่สามารถแก้ไขความรู้สึกของฉันที่เหมือนกับคุณแม่ได้ และช่วยกำบังลมฝนให้พวกฉีหลงโดยไม่ได้ตั้งใจละก็ ฉันก็ไม่มีทางทำให้พวกเขาเติบโตได้อย่างแท้จริง แล้วก็จะเกิดเรื่องเหมือนอย่างนายอีกเรื่อยๆ”
“หนทางต้องอาศัยตัวเองเดิน ฉันต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยมือ ให้พวกเขาเดินบนเส้นทางของตัวเอง” แววตาของหลิงหลานกระจ่างแจ้ง เวลานี้พวกฉีหลงในใจเธอไม่ใช่พวกเพื่อนตัวน้อยของเธออีกต่อไป หากแต่เป็นเพื่อนร่วมรบที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเธออย่างแท้จริง
หลิงหลานเพิ่งจะคิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกได้ว่าหลุมศพของกีเซอร์เบื้องหน้าหมุนขึ้นมาฉับพลัน หลิงหลานรู้ว่าเธอตามหาสิ่งที่อาจารย์หมายเลขสามอยากให้เธอตระหนักได้เจอแล้ว เป็นอย่าง
