เวลาว่างใคร่ครวญว่าอาจารย์หมายเลขสามโยนเธอเข้ามาในโลกใบนี้เพราะอยากให้เธอตระหนักรู้อะไรกันแน่ ต่อมาหลิงหลานก็ไม่มีเวลาไปคิดแล้ว ทุกวันอาจจะเกิดการต่อสู้ติดต่อกันหลายชั่วโมง ถ้ามีศึกใหญ่ก็ถึงขนาดที่ต่อสู้ติดต่อกันหลายวันหลายคืน ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะหลิงหลานชินกับการจัดเตรียมตลับพลังงานไว้อย่างเต็มเปี่ยมละก็ เกรงว่าเธออาจจะถูกเด็ดปีกในสนามรบเหมือนกับผู้ควบคุมหุ่นรบทั้งหมดนั้นแล้ว
หลายปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว บางครั้งหลิงหลานก็เข้าใจผิดว่าตัวเองเป็นคนของที่นี่ สหพันธรัฐและชีวิตนักเรียนในโรงเรียนเป็นเพียงแค่ความฝันของเธอเท่านั้น โชคดีที่หลิงหลานอดทนผ่านการทรมานทางจิตใจในมิติการเรียนรู้มาหลายครั้งแล้ว เธอจึงรักษาจิตใจของตัวเองเอาไว้ได้โดยที่ไม่ได้เกิดการสั่นคลอนเลย
เมื่อเวลาผ่านไป สงครามยิ่งขยายอิทธิพล สถานการณ์ก็เอื้อต่อชาวแมนโดรามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทีมของหลิงหลานกลับมีพวกเพื่อนร่วมทีมสละชีวิตอย่างต่อเนื่องในสงคราม กีเซอร์ที่เดิมทีเป็นคนร่าเริงมีชีวิตชีวาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเงียบขรึม แววตายิ่งดูสบสันมากขึ้นไปทุกที
มีอยู่ครั้งหนึ่งหลังจากสงคราม พวกเขาบอกลาเพื่อนร่วมทีมที่สละชีวิตอีกครั้ง กีเซอร์อด
