ันกับหุ่นรบไพ่ราชาสามตัวนั้นได้ยังไง และก็จะช่วยกีเซอร์ไว้ได้ด้วย…” หลิงหลานเจ็บปวดใจ เธอกำหมัดแน่น เงยหน้ามองไปยังท้องฟ้าที่ไร้ขอบเขต “อาจารย์หมายเลขสาม คุณอยากให้ฉันตระหนักเรื่องอะไรได้กันแน่คะ? ถ้าเกิดอยากให้ฉันรู้ความอ่อนแอของตัวเอง ฉันรู้แล้ว ทำไมฉันต้องอยู่ที่นี่อีก?
ใช่แล้ว หลิงหลานไม่ชอบโลกที่มีสงครามแต่ไม่รู้ว่าต่อสู้ทำไม นี่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงเครื่องมือเข่นฆ่าที่ไม่มีความคิดเท่านั้น ความรู้สึกที่เหมือนเป็นของราคาถูกทำให้เธอรู้สึกเกลียดชัง
น่าเสียดาย สิ่งที่หลิงหลานคิดไม่ใช่คำตอบที่แท้จริง เธอยังคงอยู่ในโลกใบนี้ ยังคงกลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาที่ต่อสู้ในสงครามต่างๆ
—————–
