นถึงจะพอใจ
หลิงอี้ไม่ตอบ ดวงหน้าของเขาเผยร่องรอยความกังวลออกมา เขาเดินไปที่ห้องน้ำแล้วเติมน้ำในอ่างล้างมือจนเต็ม จากนั้นก็มุดหน้าเข้าไปทันที เขากลั้นหายใจอยู่หลายนาทีเต็มๆ ถึงค่อยเงยหน้าขึ้นมาฉับพลัน น้ำบนปลายผมถูกสะบัดจนไปถึงกระจกตรงหน้า หลิงอี้จ้องมองตัวเองในกระจก เขามองออกถึงความไม่มั่นใจในแววตาของตัวเองได้อย่างชัดเจน
“ฉันไม่มีคุณสมบัติเลย” หลิงอี้เบิกตาโต แววตาเผยความเจ็บปวดออกมา ผู้นำตระกูลที่เขาอยากจงรักภักดีปกป้องมีคนข้างกายที่แข็งแกร่งจนทำให้ผู้คนแหงนหน้ามอง เดิมทีคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอที่จะยืนอยู่ด้านหลังเขาแล้ว ตอนนี้ดูท่าเป็นความเพ้อฝันของเขาไปเสียแล้ว เขาเป็นแค่กบในกะลาตัวหนึ่งเท่านั้น
“หัวหน้า พวกเรายังอยู่ปีหนึ่งนะ” อี้เทียนเกอเดินเข้ามาพูดโน้มน้าว
“ฉันอายุน้อยกว่าพวกเขาแค่ปีเดียว แต่ว่าห่างชั้นกับพวกเขาราวฟ้ากับดิน” หลิงอี้หันหน้าไปตวาดเสียงต่ำ
“หัวหน้า ไม่มีใครสามารถทะยานขึ้นฟ้าในก้าวเดียวได้ ในหมู่ปีหนึ่ง นายก็มีความสามารถโดดเด่นเหนือใครเหมือนกัน ตอนที่พวกเขาอยู่ปีหนึ่งก็ไม่ได้แข็งแกร่งกว่านายสักเท่าไหร่เลย พวกเขาแค่ต้องพยายามไล่ตามขึ้นไปเท่านั้น” หรงจื้อรั่วยื่นผ้าข
