นหนูมาให้ด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ราวกับว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องยากลำบากอะไร
“ใช่แล้ว หัวหน้า ตอนแรกนายบอกว่าจะพาพวกเราสอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ทุกคนหัวเราะบอกว่านายฝันเฟื่อง ขนาดพวกเราก็ไม่มีความมั่นใจเลย แต่ในความเป็นจริง นายกลับทำได้ พวกเราเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งด้วยกัน ขอเพียงหัวหน้าอยากทำ นายจะต้องทำได้แน่นอน พวกเราเชื่อว่าหัวหน้าทำได้อยู่แล้ว” เถาเสี่ยวเถาพูดไปด้วยพยักหน้าแรงๆ ไปด้วย ความเชื่อมั่นสุดจิตสุดใจในแววตาทำให้หลิงอี้รู้สึกอบอุ่นในใจ ความสงสัยในตัวเองหายไปแล้ว
“ใช่ ฉันทำได้แน่ สิ่งที่พวกเขาทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน” แววตาสับสนของหลิงอี้เลือนหายไป ความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่กลับมาอีกครั้ง
หรงจื้อรั่วกับอี้เทียนเกอสบตากันแวบหนึ่ง พวกเขาเหลือบมองเถาเสี่ยวเถา ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มตรงมุมปาก ถึงแม้เถาเสี่ยวเถามักจะสร้างปัญหา เหมือนกับเด็กที่ยังไม่โต แต่ก็เพราะความใสบริสุทธิ์นี้ การแสดงออกและคำพูดของเขาจึงเต็มไปด้วยความจริงใจและน่าเชื่อถือ เป็นยาบำรุงหัวใจที่ดีที่สุด ดูท่าต่อไปต้องทำดีกับเขาหน่อยแล้ว
——————————————————————-
