เซี่ยอี๋เงยหน้าขึ้นมาแล้วค่อยพูดกับหลิงหลานว่า “ลูกพี่ ฉันยินดีหลอมรวม” ถ้าไม่หลอมรวม เขาก็ต้องสะกดบุคลิกด้านมืดไว้ แต่เขาไม่ได้เกลียดบุคลิกด้านมืด และเขาสัมผัสได้ว่าโลกที่บุคลิกด้านมืดใช้ชีวิตอยู่เต็มไปด้วยความมืดมนเงียบเหงา ซึ่งเขาไม่อาจฝืนทนให้บุคลิกด้านมืดใช่ชีวิตแบบนี้ต่อไปได้ คุณพ่อคาดเดาเขาได้อย่างแม่นยำว่าเขาเป็นคนที่ใจอ่อนมากเหลือเกิน
บุคลิกด้านมืดมองไปทางเซี่ยอี๋อย่างตะลึงงัน “ลูกพี่นายบอกแล้วนี่ว่า บางทีสุดท้ายนายอาจไม่ได้เป็นร่างหลัก นายก็ยังเต็มใจหลอมรวมเหรอ?”
เซี่ยอี๋ยิ้มละไม รอยยิ้มสดใสมีชีวิตชีวาแต่เดิมของเขากลับคืนมาอีกครั้ง “ใช่แล้ว ถ้าเกิดสุดท้ายนายกลายเป็นร่างหลัก มันก็ต้องเป็นเพราะนายแข็งแกร่งกว่าฉัน ฉันยินดีเดิมพันและยอมรับความพ่ายแพ้” เซี่ยอี๋กล่าวจากใจจริง เขาควบคุมร่างกายมาสิบเก้าปียังพ่ายแพ้ต่อบุคลิกด้านมืดที่ควบคุมร่างกายไม่กี่นาทีได้ เขายังมีหน้าอะไรมาช่วงชิงตำแหน่งบุคลิกหลักอีกล่ะ
บุคลิกด้านมืดมองไปทางเซี่ยอี๋อย่างลุ่มลึก หลายวินาทีต่อมา เขาค่อยหันหน้ามองไปที่หลิงหลานและกล่าวว่า “ในเมื่อเขายินดีเดิมพันแล้ว ฉันยังมีอะไรไม่ยินดีอีกล่ะ?” อันที่จริงอาศัยค
