ทั้งสองคนเงียบไปอีกครั้ง ผ่านไปเนิ่นนาน เซี่ยอี๋ถึงค่อยเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “ฉันอยากรู้ว่าพวกเราจะแก้ไขยังไงดี?” จากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวมาก “บอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าคิดจะให้ฉันยอมยกร่างกายให้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด”
บุคลิกด้านมืดยิ้มหยัน “นายหมายความว่า นายจะควบคุมร่างกายต่อไป และให้ฉันใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่อสินะ?”
เซี่ยอี๋ขมวดคิ้ว “ไม่ได้หมายความแบบนี้เหมือนกัน ลูกพี่เพิ่งพูดไม่ใช่เหรอว่าพวกเราร่วมมือกันได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมไม่ร่วมมือกันต่อล่ะ?”
“ร่วมมือต่อ? ให้ฉันหวังว่านายจะใจดี ปล่อยฉันออกมาเที่ยวเล่นสักวันสองวันอย่างงั้นสิ?” บุคลิกด้านมืดไม่ไยดีต่อข้อเสนอนี้
“ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะร่วมมือยังไง แต่ฉันเชื่อว่าลูกพี่รู้” แววตาของเซี่ยอี๋เผยความเชื่อมั่นที่มีต่อหลิงหลาน
“นายคิดว่าลูกพี่นายรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยหรือไง?” บุคลิกด้านมืดเหลือบมองหลิงหลานที่อยู่ไกลๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะทำหน้าสงสัย ถึงแม้คนผู้นั้นจะแข็งแกร่งจนทำให้เขาหวั่นกลัว แต่ว่าเขาไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะแก้ไขปัญหาเรื่องสองบุคลิกของพวกเขาได้
“แน่นอนอยู่แล้ว ลูกพี่จะต้องคิดวิธีออกมาได้แน่” เซี่ยอี๋ตอบกลับอย่าง
