ลึง
“ซึ่งมันแน่อยู่แล้ว เขาเป็นมารในใจของนายหรือไง? ก่อนเกิดเรื่องนายไม่เคยรู้สึกถึงตัวตนของเขาเลยนะ ฉันไม่เชื่อว่าตอนเด็กๆ นายไม่เคยทำผิดพลาด? ไม่เคยเสียใจมาก่อนเลย? ทำไมต้องรอให้โตก่อนถึงค่อยปรากฏตัวออกมาล่ะ?” มารในใจ หลอกใครกัน? หลิงหลานไม่ให้ค่าเรื่องนี้เลย
เซี่ยอี๋อ้าปาก สุดท้ายก็หัวเราะขื่นแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยบอกว่ามารในใจเกิดจากการสั่งสม พอสั่งสมจนถึงระดับหนึ่งก็จะระเบิดออกมา…”
“อธิบายได้ดี แล้วนายเชื่อหรือไง?” หลิงหลานถามอย่างเฉยชา
เซี่ยอี๋ใคร่ครวญอย่างจริงจัง สุดท้ายก็กล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะลูกพี่พูดแบบนี้ ฉันก็ยังเชื่อจริงๆ” ดูเหมือนว่าคำกล่าวนี้จะกลายเป็นข้อเท็จจริงไปแล้ว พวกเขาเลยไม่เคยคิดให้ถี่ถ้วน คิดเสมอว่าพวกผู้อาวุโสมีความรู้กว้างขวาง ที่พวกเขาพูดมาย่อมไม่ผิดแน่
เซี่ยอี๋มองหลิงหลาน จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นแน่วแน่มาก แววตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น “แต่ที่ลูกพี่พูดมา ฉันคิดว่าสมเหตุสมผลมากกว่า” เขาหันหน้ามองไปทางบุคลิกด้านมืดที่กำลังครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยถามว่า “นายว่าไง?”
บุคลิกด้านมืดเงยหน้าขึ้นมาแล้วพยักหน้าให้หลิงหลาน “ฉันคิดดูแล้ว รู้สึกว่าน่า
