้าอึดอัดลังเลใจอีกครั้ง สุดท้ายเขาที่จิตใจสับสนก็เลือกหลับตาลงเท่านั้น แล้วพรูลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งขับไล่ความสับสนในใจออกไปจนหมดถึงค่อยลืมตาขึ้นมา เวลานี้สายตาของเซี่ยหลิ่งเยือกเย็นอย่างยิ่ง แววตาของเขามีการตัดสินใจแล้ว
เขาคุกเข่าลงฉับพลันแล้วกล่าวกับผู้อาวุโสเจ็ดว่า “ผู้อาวุโสทั้งหลายได้โปรดให้อภัยกับความเห็นแก่ตัวของผมด้วย ผมเลือกปิดผนึกบุคลิกนี้ครับ” สิ่งที่เซี่ยหลิ่งชี้ก็คือไอพลังเย็นเยียบที่ถูกเหล่าผู้อาวุโสมองในแง่ดีนี่เอง
คำพูดของเซี่ยหลิ่งทำให้บรรดาผู้อาวุโสสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเขามองหน้ากัน ไม่กล้าเชื่อว่าเซี่ยหลิ่งจะเลือกแบบนี้ ทั่วทั้งห้องโถงเงียบกริบไปชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ค่อยเอ่ยปากว่า “เซี่ยหลิ่ง เธอต้องคิดดีๆ นะ ถ้าเลือกอีกบุคลิกจะมีโอกาสเกิดมารในใจสูงมาก ทำให้การปิดผนึกของพวกเราไร้ผล ถ้าเกิดลูกของเธอไม่มีความสามารถสะกดมันไว้ ก็จะกลายเป็นบ้าได้ ถึงขนาดที่กลายเป็นมารร้ายน่ากลัวได้ เวลานั้นพวกเราจำเป็นต้องกำจัดทิ้ง การตัดสินใจของเธออาจจะทำให้ลูกของเธอตายได้นะ”
เซี่ยหลิ่งทำหน้านิ่งเรียบ เขาพยักหน้ากล่าวว่า “ผมทราบครับ ผมรู้ว่าการตัดสินใจของผมจะทำให้เซี่ยอี๋ใช้ชีวิต
