ความสามารถของเซี่ยอี๋อยู่ในขั้นสูงสุดของระดับพิเศษในเวลานี้เป็นเพราะการระเบิดพลังงานด้านมืดและเข้าสู่ขอบเขตนี้ชั่วคราว แต่เขาไม่มีพื้นฐานแน่น ดังนั้นความสามารถที่แสดงออกมาจึงไม่มั่นคง เมื่อเผชิญหน้ากับเถียนเจียจวิ้นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษขั้นสูงสุดที่อาศัยเวลาฝึกฝนสั่งสมขึ้นมา ก็เห็นได้ชัดว่ายังแข็งแกร่งไม่พอถึงได้โดนเถียนเจียจวิ้นกดดันแล้วกดดันอีก
พอเห็นบุคลิกด้านมืดตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเขาเช่นกัน บุคลิกด้านสว่างที่ชมดูอยู่ด้านข้างมาตลอดก็หัวเราะเยาะขึ้นมา “ที่แท้นายก็ได้แค่นี้เอง”
“หุบปาก!”บุคลิกด้านมืดตวาดด้วยเสียงเข้ม เขาไม่อาจยอมรับเรื่องที่ตัวเองก็ถูกฝ่ายตรงข้ามกดดัน
“ไม่มีการสั่งสมของเวลา ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้ที่สอดคล้อง ต่อให้มีระดับแข็งแกร่งขึ้นอีกแค่ไหนจะไปมีประโยชน์อะไร? ทุกอย่างมันก็เป็นภาพมายาทั้งหมด” ถึงอย่างไรบุคลิกด้านสว่างก็ฝึกการควบคุมหุ่นรบมาหลายปี รู้ดีว่าสิ่งที่บุคลิกด้านมืดขาดไปคืออะไร
“ไร้สาระ ฉันแข็งแกร่งที่สุด เก่งกาจที่สุด ฉันจะไม่แพ้” เซี่ยอี๋ไม่อยากฟังคำพูดของบุคลิกด้านสว่างที่ลังเลไม่แน่นอนจนทำให้เขาดูถูกนี้ พูดไปพูดมา ทั้งหมดก็เป็นความผิดเขา ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนี่ย
