ยัน ทว่านิ้วมือกลับไม่ได้หยุดโบกสะบัด
เวลานี้หุ่นรบของเซี่ยอี๋ยกอาวุธเย็นในมือขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าไปฉับพลัน จากนั้นก็ฟันลงไปอย่างดุดัน “นายดูให้ดี นี่ถึงเป็นความสามารถที่ร่างกายนี้ควรแสดงออกมา และนายไม่คู่ควรให้ควบคุมมันเลย”
‘เคร้ง!’ ดาบยักษ์สองเล่มปะทะกัน ส่งเสียงดังสะเทือนแก้วหูสะท้อนดังก้องทั่วท้องฟ้าผืนนี้
เถียนเจียจวิ้นฝืนรับการโจมตีอย่างรุนแรงของเซี่ยอี๋ในครั้งนี้ ก่อนจะถูกซัดกระเด็นออกไปสิบกว่าเมตรทันที เขาทรงตัวไว้ และมองไปยังหุ่นรบที่อยู่ตรงข้ามตัวนั้นอย่างอึ้งๆ ‘ทำไมจู่ๆ พลังของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้? จนฉันถึงขนาดต้านเอาไว้ไม่อยู่?’
เถียนเจียจวิ้นยังไม่ทันขบคิดให้เข้าใจ เซี่ยอี๋ก็เขี้ยวไม่ปล่อย บุกโจมตีมาอีกครั้ง
‘เคร้งๆๆ…’ เสียงดาบยักษ์กระทบกันดังเป็นชุด การโจมตีของเซี่ยอี๋ตกลงมาราวกับพายุฝนโหมกระหน่ำก็ไม่ปาน เถียนเจียจวิ้นที่สูญเสียความได้เปรียบก่อนหน้านี้ได้แต่ต้านรับไว้อย่างยากลำบาก และอดทนรอคอยจังหวะตอบโต้กลับ
“ฮ่าๆๆ สบายชะมัดเลย นายเห็นหรือยัง? คู่ต่อสู้ที่นายต้านไม่อยู่ พออยู่ในมือฉัน ก็ไม่มีค่าให้ควรพูดถึงเลย นายคิดว่า นายยังมีหน้าอะไรมาควบคุมร่างกายนี้อีก ถ้
