ว่าฉันออกมาได้ยังไง แต่ยังอยากหลอกตัวเองอีก นี่มีความหมายด้วยเหรอ?” คนผู้นั้น เผยรอยยิ้มเย็นชาอำมหิตแฝงไปด้วยความเหน็บแนมและเหยียดหยาม
เซี่ยอี๋ไม่อาจตอบกลับ เขาได้แต่ตะโกนอย่างเคียดแค้นว่า “ไสหัวไปซะ อย่ามารบกวนการต่อสู้ของฉัน” เซี่ยอี๋รู้ดีว่าตอนนี้เขาอยู่ท่ามกลางการต่อสู้ ไม่อาจทนการก่อกวนของคนตรงหน้านี้ได้
“รบกวน? ฉันกำลังช่วยนายนะ อาศัยความสามารถของนายในตอนนี้ นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย” คนผู้นั้นตอบกลับอย่างไร้ความปรานี
“ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้เขา แล้วนายเอาชนะเขาได้หรือไง?” เซี่ยอี๋แค่นหัวเราะ
“แน่นอนสิ!” คนผู้นั้นเอ่ยอย่างมั่นใจ “ฉันไม่ใช่คนอ่อนแออย่างนาย ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะนายเลี้ยงฉันขึ้นมา มีพลังข่มฉันโดยธรรมชาติ อาศัยความสามารถของฉันน่าจะควบคุมร่างกายนี้ได้ตั้งนานแล้ว
“ควบคุม?” เซี่ยอี๋สะดุ้งใจ
“ใช่ ควบคุม สายเลือดตระกูลเซี่ย เป็นไปตามหลักการผู้แข็งแกร่งเป็นที่เคารพ บุคลิกด้านสว่างกับด้านมืดเกิดขึ้นมาโดยธรรมชาติ และถูกกำหนดไว้ว่ามีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะสามารถกลายเป็นคนควบคุมได้ เมื่อก่อนนายแข็งแกร่งเลยให้นายเป็นคนควบคุม แต่ตอนนี้ฉันแข็งแกร่ง ก็ให้ฉันเป็นคนควบคุม นายควรหลีกทางได
