งเติ่งมาโดยตลอดได้ทะลวงขีดจำกัดใหม่อีกครั้ง ซึ่งการทะลวงขีดจำกัดเล็กน้อยนี้ทำให้เขาด ดีใจเป็นบ้าเป็นหลัง ควรรู้เอาไว้ว่าเขาติดอยู่ในระดับไพ่ราชาชั้นยอดมาสิบกว่าปีแล้ว ยิ่งอายุมากขึ้น ความหวังในการเลื่อนขั้นเป็นระดับราชันก็ยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ หลายปีมานี้ถังอ อวี้ถึงขนาดยอมแพ้แล้ว แต่นึกไม่ถึงเลยว่า โชคจะมาอย่างกะทันหันขนาดนี้…
ผู้อำนวยการได้ยินคำพูดของถังอวี้ รอยยิ้มตรงขอบตาก็ยิ่งกดลึกขึ้น จากนั้นเขาเอ่ยถามราวกับกำลังตรึกตรองอะไรบางอย่าง “เทียบกับหลิงเซียวแล้วเป็นยังไง?”
หัวใจของถังอวี้สะดุดกึก ใบหน้าเผยร่องรอยความกระอักกระอ่วนใจออกมา คำพูดของเขาเมื่อสักครู่นี้ดูกำกวมอยู่บ้าง จนทำให้คนคิดว่ากระทั่งนายพลหลิงเซียวผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ ะก็เทียบหลิงหลานไม่ได้ ถังอวี้รู้ดีว่าหลิงเซียวเป็นเพื่อนสนิทต่างวัยของผู้อำนวยการ
เขารีบพูดเสริมว่า “นายพลหลิงเซียวเป็นข้อยกเว้น เป็นข้อยกเว้นนะครับ”
ผู้อำนวยการกลับโบกมือกล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจฉันเลย ฉันถามจริงๆ นะ ถ้าเกิดเขามีพรสวรรค์สูงกว่าหลิงเซียวจริงๆ ละก็ หลิงเซียวรู้เข้าก็น่าจะดีใจเป็นบ้าเป็นหลังเลย” ผู้อำนวยการ รคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างได้ ก่อนจะหัวเรา
