ะหึๆ ขึ้นมา
ถังอวี้เห็นแบบนั้นก็อึ้งไปทันที ความคิดหนึ่งแล่นวาบขึ้นในสมอง หลิงเซียว หลิงหลาน พวกเขามีนามสกุลหลิงกันทั้งคู่ หรือว่าเป็นพ่อลูกกัน? อ้อ ไม่สิ ไม่ๆ เขาจะต้องคิดมากไปแน น่ๆ เลย ถังอวี้ปฏิเสธความคิดของตัวเองทันที
ผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะถูกวินิจฉัยว่าทายาทของเขาภายในระยะเวลาหลายร้อยปีจะมีพรสวรรค์ที่ธรรมดาสุดขีด ซึ่งกฎเกณฑ์ที่ตายตัวนี้ไม่เคยผิดพลาดมานับพันปี เมื่อครู่นี้เขาคิดพร่ำเพ้ อไปอย่างแน่นอน หรือว่าเป็นลูกหลานในตระกูลหลิง? ถังอวี้คิดความเป็นไปได้อีกอัน แต่สุดท้ายเขายังคงรู้สึกว่าไม่ถูกต้องอยู่ดี เนื่องจากถังอวี้ยังจำได้ว่า เมื่อสิบเก้าปีก่อน หล ลังจากที่นายพลหลิงเซียว ‘พลีชีพ’ ไป ตระกูลหลิงพยายามแตะต้องบำเหน็จความชอบของท่านนายพล ท้ายที่สุดก็ยั่วโทสะญาติพี่น้องในตระกูลท่านนายพล ทั้งสองฝ่ายเลยแตกหักกันอย่างสิ้นเชิง
ถ้าเกิดทายาทตระกูลหลิงเป็นอัจฉริยะแห่งยุคจริงๆ ต่อให้นายพลหลิงเซียวใจกว้างและให้อภัยพวกเขา นายพลหลิงเซียวก็ไม่มีทางดีใจเป็นบ้าเป็นหลังเหมือนอย่างที่ผู้อำนวยการว่าไว้หรอก ก! ถังอวี้คิดแบบนี้
พอเห็นถังอวี้ทำหน้าสับสนเหมือนไม่อาจยืนยันแน่ชัด ผู้อำนวยการก็พึงพอใจแล้ว ควรรู้เ
