“พวกเราเข้าไปด้วยกัน”
หากต่อสู้เพียงลำพัง ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของลูกพีได้ ลั่วล่างเข้าใจดี เพื่อนคนอื่นๆ ในหน่วยรบหลิงหลานก็เข้าใจดีเหมือนกัน
“โจมตีส่วนล่าง!” ในที่สุดหานจี้จวินก็คำนวณตำแหน่งเพียงหนึ่งเดียวที่พวกเขาสามารถทำการโจมตีอย่างมีประสิทธิภาพออกมาได้แล้ว ก่อนที่เขาจะโจมตีก็ไม่ลืมเตือนพวกเพื่อน
หลิงหลานหลบการโจมตีของหานจี้จวินอย่างนุ่มนวล พอลงสู่พื้นร่างของเธอก็โงนเงนเล็กน้อย แววตาของทุกคนเป็นประกาย ก่อนจะพากันลงมือ
คนแรกที่ลงมือคือลั่วล่างกับเซี่ยอี๋ พวกเขาโจมตีส่วนล่างของหลิงหลานอย่างรู้ใจกัน ส่วนฉีหลงก็กระโดดขึ้นมา แล้วเตะไปทางด้านข้างอย่างรุนแรง โจมตีใส่ร่างกายท่อนบนของหลิง งหลาน…และหลินจงชิงที่ซ่อนตัวมาตลอดก็เคลื่อนไหวในเวลานี้เช่นกัน
ทันใดนั้นเขาก็ปรากฏตัวที่ด้านหลังหลิงหลาน แล้วโจมตีใส่กระดูกสันหลังของหลิงหลานอย่างเงียบงัน
หานจี้จวินก็โจมตีก่อกวนจากทางด้านข้างให้เป็นประโยชน์
การโจมตีร่วมกันจากทุกทิศทางนี้ทำให้หลิงหลานตกอยู่ท่ามกลางวิกฤติโดยพลัน
หลิงหลานรู้ว่าหลบไม่ได้แล้ว เธอก็ไม่ได้ตื่นตระหนก ก่อนจะใช้เท้าซ้ายเป็นแกนแล้วก็เตะออกเป็นพายุหมุน
‘ตูมๆๆๆ!’ เสียงกระแทกอย
