แต่ฉีหลง ลั่วล่างและคนอื่นๆ ในตอนนั้นไม่ได้สังเกตเห็นทุกอย่างนี้เลย พวกเขาเห็นลูกพี่ตัวเองยืนอยู่ตรงกลางสนามฝึกยุทธ์อย่างสงบนิ่งมาก ยังไม่ทันที่เขาจะยืนอย่างมั่นคงก็มีคนผู้หนึ่งพุ่งเข้าไปด้วยความตื่นเต้น…ลูกพี่แข็งแกร่งปานนี้ ถ้าเกิดรอให้เขาเตรียมตัวเสร็จ พวกเขาย่อมไม่มีโอกาสชนะเลยสักนิดเดียว
“ลูกพี่ รับหมัดฉันซะ!” ลั่วล่างพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก ก่อนจะต่อยหมัดอันทรงพลังใส่หลิงหลานอย่างโหดเหี้ยม ขณะที่ปากก็ตะโกนเสียงดังลั่น
หลิงหลานทำหน้าไร้ความรู้สึก เธอเพียงแต่ยกแขนขวาของตัวเองขึ้นมา แล้วพลิกมือซัดลั่วล่างให้ถอยไปอย่างคล่องแคล่ว
ยังไม่ทันที่เธอจะโล่งอก การโจมตีของคนอื่นๆ ก็ตามมาถึงแล้ว…
‘ผัวะๆๆ!’ เสียงกำปั้นปะทะกันดังขึ้นเป็นชุด พวกฉีหลงโดนหลิงหลานซัดกระเด็นออกไปทีละคน
ฉีหลงที่กำลังควบคุมการกระเด็นกลับไปรู้สึกสงสัยในใจนิดหน่อย การปัดป้องของลูกพี่ในวันนี้ไม่ได้ทรงพลังเหมือนก่อนมาก แต่ฉีหลงในขณะนั้นเกิดความสงสัยแค่แวบเดียวเท่านั้น บางทีลูกพี่อาจจะลงมืออย่างปรานีและแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับพวกเขาดีๆ ก็ได้ ฉีหลงที่คิดแบบนี้ก็ยิ่งมีจิตวิญญาณต่อสู้รุนแรงมากขึ้น
“ฮ่าๆ ลูกพี่ วันนี้จิตสังหารของนายเหมื
