ถึงจะมีคุณสมบัติท้าประลองกับคุณชายหลานใช่มั้ย?” หลิงอี้ลอบเอ่ยในใจ “ถึงแม้ฉันไม่อยากใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบนี้ แต่ว่าเพื่อที่จะได้ต่อสู้กับคุณชายหลาน ต่อให้ไม่อยากใช้ก็ต้องใช้ ขอโทษทีนะ หัวหน้ากลุ่มฉีหลง!” หลิงอี้ตะโกนเสียงดัง ไล่ความละอายใจออกไปแล้วกระทืบเท้าหนึ่งที ร่างของเขาก็พุ่งไปหาฉีหลงก่อนจะต่อยใส่ฉีหลงอีกครั้ง
เวลานี้ฉีหลงเบิกตามองอย่างไร้เรี่ยวแรงแล้ว ตอนนี้เขาสัมผัสสถานการณ์รอบด้านไม่ได้แล้ว ร่างกายเหมือนจมอยู่ท่ามกลางความมืดมิด เขาถึงขนาดรู้สึกว่าไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจ มีเพียงหั วใจที่กำลังเต้นกระหน่ำประหนึ่งว่าจะกระโดดออกมาจากหน้าอกของเขา…
“ตึกตักๆๆๆ…” เสียงถี่รัวขึ้นเรื่อยๆ ฉีหลงรู้สึกว่าหัวใจดวงนั้นทนรับแรงกดดันจากการเต้นไม่ไหวจนกำลังจะระเบิดออกมาแล้ว…
“ฉันจะตายแล้วเหรอ?” หายใจไม่ออก หัวใจก็โดนบีบอัดจนจะระเบิด ฉีหลงรู้สึกจริงๆ ว่าตัวเองใกล้จะสิ้นชีพ เขาถึงขนาดไม่รู้สึกถึงร่างกายของตัวเอง ราวกับว่าทุกอย่างหายไปหมดแล้ว
“หรือว่าฉันจะสู้แพ้หลิงอี้แล้ว?” น่าประหลาดมากที่ฉีหลงในตอนนี้ไม่มีความกังวลว่าตัวเองจะตายหรือเปล่า หากแต่กำลังคิดว่าตัวเองจะแพ้หลิงอี้หรือไม่
“ถ้าแพ้ ลูกพี่ก็จะโดนบีบ
