“คือนายสินะ ที่อยากท้าประลองลู กพี่ของพวกเรา”
หลิงอี้พยักหน้า เขาพยายามมานานขนาดนี้ก็เพราะอยากให้คุณชายหลานเห็นความสามารถของเขาด้วยตาตัวเองว่าเขามีคุณสมบัติยืนอยู่ด้านหลังอีกฝ่ายหรือไม่
ทันใดนั้นฉีหลงก็หัวเราะขึ้นมาดังๆ “ฮ่าๆๆๆ คิดจะท้าประลองลูกพี่พวกเราก็ต้องเอาชนะฉันให้ได้ก่อน ไม่งั้นนายก็ไม่มีคุณสมบัติหรอก” คำว่า ‘ไม่มีคุณสมบัติ’ นี้ถูกตะคอกออกมาดังลั่น ไปทั่วสนามฝึกยุทธ์ ทำให้คนส่วนหนึ่งที่มีระดับทักษะการต่อสู้มือเปล่าค่อนข้างต่ำรู้สึกสั่นสะท้าน
หลิงอี้มองดวงตาสองข้างที่แดงฉานของฉีหลงก่อนจะขมวดคิ้วทันที เขาพลันรู้สึกว่าฉีหลงในเวลานี้ดูอันตรายมาก ไอพลังดูแตกต่างจากตอนที่สู้กับคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง
“ฉีหลง ดูเหมือนจะผิดปกตินิดหน่อยนะ” หานจี้จวินที่เข้าใจฉีหลงที่สุดหน้าถอดสี
หลิงหลานทำหน้าเคร่งเครียด เธอตอบกลับเบาๆ ว่า “อื้อ”
ถึงแม้ฉีหลงจะขอสู้ แต่หลิงอี้ไม่ได้ขึ้นไปบนสนามประลอง คนที่เขาท้าประลองคือหลิงหลาน ตอนนี้ได้แต่รอคอยคำตอบของหลิงหลานเท่านั้น
เวลานี้เอง เสียงเย็นชากระจ่างใสก็ดังเข้ามา “อนุญาตตามที่ฉีหลงต้องการ!”
หลิงอี้หดสายตาลงฉับพลัน ไม่นึกเลยว่าฉีหลงจะได้รับความไว้ใจจากคุณชา
