่คนในห้องสังเกตการณ์เห็นหลิงหลานกดปุ่มติดต่อภายนอกและทำการป่าวประกาศอย่างไร้ความปรานี ในใจก็อดสงสารฉีหลงขึ้นมาไม่ได้ มีลูกพี่ที่โหดเหี้ยมไร้ความปรานีชอบทรมานลูกน้ องแบบนี้ ฉีหลงน่าสงสารจริงๆ
แน่นอนว่ามีบางคนรู้สึกอิจฉาฉีหลงด้วยเหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่น เกาจิ้นอวิ๋น เขาที่เข้าใจลูกพี่หลานดีรู้ว่านี่ย่อมเป็นวิธีการที่หลิงหลานใช้ฝึกฝนขัดเกลาหัวหน้ากลุ่มฉีหลงอย่าง งแน่นอน เขาเสียใจนิดหน่อย ถึงแม้เขาพยายามแสดงความสามารถออกมาทำให้ลูกพี่จดจำเขาได้จริงๆ แต่ก็จำกัดอยู่แค่นี้เท่านั้น หากต้องการได้รับคำชี้แนะด้วยตัวเองจากลูกพี่ ก็มีแค่พวกคน นที่อยู่ข้างกายเขาตั้งแต่แรกเท่านั้นถึงจะได้รับโอกาสนี้…
เกาจิ้นอวิ๋นผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ฮึกเหิมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ถึงแม้เขาจะช้ากว่าลูกทีมเก่าพวกนั้นหลายก้าว แต่ก็ไม่ได้สายมากเกินไป เขาเชื่อว่าขอเพียงเขาติดตามลูกพี่ไปตลอด จะ ะต้องมีโอกาส จะต้องมีโอกาสแน่นอน...เกาจิ้นอวิ๋นนึกถึงเรื่องที่ครั้งหนึ่งหลินจงชิงเปิดเผยออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขากำหมัดตัวเองแรงๆ บอกตัวเองว่าจะต้องพยายามต่อไป ต้องสอบเข้า กองทัพที่ยี่สิบสามตอนปีห้าให้ได้! นั่นเป็นโอกาสเพียงหนึ่งเดียวที่จะได้ติดตามลู
