“รุ่นพี่เยี่ยจะไปหาหัวหน้ากลุ่มอู่ใช่หรือเปล่า?”
“ใช่แล้ว” ปกติแล้วเยี่ยซวี่ไม่มาที่ศูนย์บัญชาการ เมื่อมาที่ศูนย์บัญชาการ เขามักจะมาหาหัวหน้าทีมตัวเองเพื่อปรึกษาเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับหน่วยรบ นับตั้งแต่ที่อู่จย่งรับผิดชอบเรื องราวทุกอย่างของศูนย์บัญชาการ การจัดแผนการฝึกฝนของหน่วยรบก็ตกมาอยู่ที่ตัวรองหัวหน้าทีมเยี่ยซวี่คนนี้ ทำให้เยี่ยซวี่ยุ่งมาก
“รบกวนรุ่นพี่เยี่ยซวี่ช่วยแจ้งรุ่นพี่อู่ด้วยครับ” ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็โค้งตัวเก้าสิบองศา ชูเมมโมรี่การ์ดขนาดเล็กขึ้นมาด้วยความเคารพ
เยี่ยซวี่สะดุ้งโหยงกับท่วงท่าเคารพนอบน้อยเช่นนี้ของอีกฝ่าย เขาถอยหลังหนึ่งก้าวตามจิตใต้สำนึก “นายยืนตัวตรงแล้วค่อยพูดดีๆ นายทำแบบนี้ทำไม” เขาชี้ไปยังสิ่งของในมืออีกฝ่าย ยและถามว่า “อีกอย่าง ในนี้คืออะไร?”
“นี่เป็นรายชื่อนักเรียนใหม่ปีนี้ที่สมัครเข้าร่วมกับพวกเราครับ รบกวนรุ่นพี่เยี่ยมอบให้หัวหน้ากลุ่มอู่ด้วย” รุ่นน้องปีสองไม่ได้ยืดตัวตรง ตรงกันข้ามเขากลับก้มหัวลงต่ำกว่าเดิม ม
“ฉันฝากเอาไปให้ได้ เรื่องนี้ไม่มีปัญหา แต่นายทำตัวสุภาพขนาดนี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” เยี่ยซวี่เห็นศีรษะของอีกฝ่ายใกล้จะแตะพื้น ก็รู้สึกทนไม่ไหว ดังนั้นเ
