พากันตะโกนขึ้นมาโดยไม่สนว่าพวกหลี่หลานเฟิงสามคนจะได้ยินหรือเปล่า และจะมีความประทับใจต่อพวกเขาหรือเปล่า
น้ำใจไมตรีของบรรดาสมาชิกกลุ่มหุ่นรบทำให้ทั้งสามคนตื้นตันใจ หลี่ซื่ออวี๋เดิมทีก็เป็นคนใจอ่อนมากที่สุด เขาตาแดงแทบจะน้ำตาไหลลงมา ถึงแม้เขาเข้าร่วมหลิงเทียนเพราะแผนการของ งหลิงลหาน แต่หลังจากที่อยู่ร่วมกันมาหนึ่งปีนี้ ทำให้เขามองตัวเองเป็นคนของหลิงเทียนไปแล้ว ฉากนี้ในเวลานี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกอาลัยอาวรณ์
“เอาล่ะ” พอเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะสูญเสียการควบคุม หลิงหลานก็รีบเอ่ยปากทันที เสียงนี้ทำให้ทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบ สมาชิกทุกคนล้วนมองไปที่หลิงหลาน แล้วรอลูกพี่หลานของพว วกเขาเอ่ยคำ
“พวกนายต้องจำไว้ว่า ถึงแม้พวกนายมีกันแค่สามคน แต่พวกนายเป็นตัวแทนกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนของพวกเรา เป็นตัวแทนของหลิงหลาน ถ้าเกิดโดนรังแกในกองทัพที่ยี่สิบสามจริงๆ ละก็ อย ย่าทำให้หลิงเทียนของพวกเราขายหน้า” หลิงหลานเอ่ยอย่างเย็นชา
ดวงตาจ้าวจวิ้นโชนแสง นี่หมายความว่า ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็ให้ลูกพี่จัดการใช่หรือเปล่า เขาพยักหน้าอย่างมีความสุขและพูดว่า “เข้าใจแล้ว ลูกพี่!”
ท่าทางเช่นนี้ของจ้าวจวิ้นทำให้หลิงหลา
