ชายที่สองได้แล้วใช่หรือเปล่า?”
แววตาของฉางซินหยวนพราวระยับ เขาพลันพยักหน้ากล่าวว่า “น่าจะเป็นแบบนี้นะ ไม่งั้นก็อธิบายไม่ได้แล้วว่าทำไมจู่ๆ หุ่นรบของโรงเรียนทหารชายที่สองถึงร่วงลงมาแล้วโดนไล่ออกจากสนาม ม”
ขณะทั้งสองกำลังตื่นเต้นยินดี หางตาของหานจี้จวินกลับเหลือบเห็นเงาเตี้ยๆ ร่างหนึ่งในหน้าจอหุ่นรบกำลังพุ่งเข้าไปในเต็นท์สักหลังตรงพื้นที่ใจกลาง
“แย่แล้ว!” หานจี้จวินร้องอุทานขึ้นมา
หุ่นรบร่วงลงไปไม่ได้หมายความว่าผู้ควบคุมหุ่นรบเสียชีวิต เขาลืมตรวจสอบพื้นที่ไปเลย หานจี้จวินขับหุ่นรบร่อนลงมาที่พื้นอย่างรวดเร็ว ห้องคนขับพลันถูกเปิดออก หานจี้จวินพุ่ งเข้าไปในเต็นท์หลังนั้นราวกับลำแสงสายหนึ่งก็ไม่ปาน
จากนั้นก็เห็นว่าภายในเต็นท์ มีผู้ควบคุมหุ่นรบคนหนึ่งกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเครื่องรับสัญญาณ เขาได้ยินเสียงเคลื่อนไหวด้านหลังก็หันหน้ากลับไปมองแวบหนึ่ง พอเห็นหานจี้จวิรก็ หัวเราะขึ้นมาทันที แล้วกล่าวว่า “ฉันโชคดีมากเลย และนายก็มาช้าไปแล้ว”
ฝ่ายตรงข้ามกดปุ่มที่ส่องสว่าง รอคอยให้สัญญาณปกคลุมสัญญาณเดิมเท่านั้น ฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งก็จะกลายเป็นสินสงครามของพวกเขาแล้ว
หานจี้จวินรู้สึกเหมือน
