้นอย่างไม่ต้องสงสัย เขารู้สึกซาบซึ้งใจต่อหลิงหลานมาก และดีใจที่ตอนอยู่บนยานรบลำเลียงสมัยตอนที่เริ่มเข้าเรียนนั้น เขาติดตามลูกพี่หลานบุกยึดยานรบอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ นี่เป็นเรื่องที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดและก็เป็นเรื่องที่เขาตัดสินใจถูกต้องที่สุดในชีวิต ทำให้เขามีโอกาสที่น่าอิจฉาอย่างในปัจจุบันนี้
เกาจิ้นอวิ๋นรู้ว่าความสามารถในการควบคุมของตัวเองถือว่าเป็นกลุ่มรั้งท้ายในหมู่สมาชิกที่เข้าร่วมทั้งหมด ดังนั้น ทุกครั้งที่เขารับภารกิจลำเลียงเสบียง เขาจะระวังแล้วระวังอีก พยายามอย่างสุดความสามารถไม่ให้มีข้อผิดพลาดจนทำให้ลูกพี่หลานขายหน้า
ความจริงตอนที่หลี่อิงเจี๋ยสั่งพวกเขาต่อสู้ปะทะกับศัตรู เกาจิ้นอวิ๋นรู้ว่าจุดจบของตัวเองคืออะไร ความห่างชั้นของหุ่นรบ บวกกับอย่างน้อยที่สุดคู่ต่อสู้ก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบที่อยู่ระดับเดียวกัน พวกเขาไม่มีความหวังที่จะเอาชนะได้เลยจริงๆ…แต่ว่าต่อให้เป็นแบบนี้ ลูกทีมทุกคนรวมถึงเกาจิ้นอวิ๋นล้วนยกดาบแสงขึ้นมาอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วกระโจนเข้าไปหาฝ่ายตรงข้าม
ทุกคนรู้ว่า ในช่วงเวลาวิกฤตินี้ มีเพียงทุ่มสุดกำลังเท่านั้นถึงอาจจะสามารถปกป้องฐานที่มั่นของพวกเขาได้!
เกาจิ้นอวิ๋นปะทะกับคู
