อารมณ์ตื่นเต้นของจ้าวจวิ้นพลันเยือกเย็นลง “งั้นก็ต้องแบ่งสมาธิทำสองเรื่องในครั้งเดียวสิ ฉันขับหุ่นรบไปด้วย แล้วยังต้องร้องเพลงไปด้วยไม่ได้หรอกนะ” ตอนที่พูดว่าร้องเพลง ใ ใบหน้าของจ้าวจวิ้นก็งอง้ำลงทันที เขาจินตนาการไม่ออกจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงที่เขาเป็นตาเฒ่าหูหนวกแยกแยะเสียงดนตรีไม่ได้ แถมเขายังต้องกรีดร้องเสียงดังทะลุลำคออีก นี่มันน่าขายหน้ าจนไม่มีอะไรจะให้เสียหน้าแล้ว
“ทำไมต้องร้องเพลงด้วยล่ะ? มีกฎระบุว่าเสียงแห่งความเสื่อมโทรมจะต้องอาศัยเสียงเพลงส่งไปด้วยเหรอ? พูดตามปกติไม่ได้หรือไง?” หลิงหลานถามกลับอีก
“พูด?” จ้างจวิ้นตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง
“ใช่ ขอแค่นายพูดไม่หยุด ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น แค่พูดไปเรื่อยก็ได้แล้ว หลังจากนั้นก็แนบพรสวรรค์ไว้ในคำพูดของนายแล้วส่งออกมา ก็ได้แล้วนี่นา” หลิงหลานแนะนำ
“จริงด้วย ทำไมฉันคิดไม่ถึงนะ” คำเตือนสติของหลิงหลานทำให้จ้าวจวิ้นตระหนักได้ในที่สุด เขาเจอเส้นทางที่เหมาะให้เขาเดินแล้ว ทำให้ในอนาคตเขากลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่น่ากล ลัวบนสนามรบ จนทำให้ประเทศศัตรูต่างหวาดกลัวอย่างยิ่ง และก็ได้รับฉายาว่า ‘ยมทูตช่วงชิงชีวิต’
“แน่นอนว่านี่ต้องอาศัยนายขัดเกลาด้วยตัวเอง
