้งหมดได้แล้ว”
ใช่ เธอคิดเพ้อเจ้อไปแล้ว! หลิงหลานนึกขึ้นได้อีกว่าพรสวรรค์บางอย่างสามารถให้ประสิทธิผลแบบนี้ได้ ยกตัวอย่างเช่นการสะกดจิตอะไรทำนองนี้ เธอมองไปรอบๆ ก่อนพบว่าพรสวรรค์ของลูกท ทีมล้วนไม่ใช่ประเภทนี้เลย ท้ายที่สุดสายตาของเธอก็ทอดมองมาบนตัวจ้าวจวิ้น หมอนี่เป็นคนที่เข้าร่วมกลุ่มหลังสุด เธอยังไม่รู้จริงๆ ว่าอีกฝ่ายปลุกพรสวรรค์อะไร ดังนั้นเธอเลย ยเอ่ยถามโดยที่ไม่ได้คาดหวังนัก “จ้าวจวิ้น พรสวรรค์ที่นายปลุกขึ้นมาคืออะไร?” คนที่สามารถกลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษได้ล้วนปลุกพรสวรรค์ได้แทบทุกคน
ดวงหน้าของจ้าวจวิ้นแข็งทื่อฉับพลัน เขาเงียบไปหลายวินาทีก่อนจะใช้มือส่งสัญญาณบอกอย่างหดหู่ใจว่า “เสียงแห่งความเสื่อมโทรม!”
ทุกคนอุดปากของตัวเองทันใด ก่อนจะรีบกลั้นเสียงหัวเราะที่กำลังจะพุ่งออกมาให้กลับเข้าไป นึกไม่ถึงเลยว่าจ้าวจวิ้นที่ดูเหมือนชายหยาบกระด้างจะปลุกพรสวรรค์ที่ชดช้อยงดงามขนาดนี้ นี่มันน่าตลกเกินไปแล้ว
จ้าวจวิ้นถลึงตาใส่พวกเขาด้วยความอับอายจนโกรธเกรี้ยว เขารู้ว่าพอคนพวกนี้รู้พรสวรรค์ของเขาแล้วก็จะล้อเลียนเขา ดังนั้นเขาถึงได้เมินคำถามนี้อย่างตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจตอนที่ เข้าร่วมหน่วยรบ
