ไปถึงได้ประมาณเจ็ดนาที ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกคร รึ่งหนึ่งจนกว่าการต่อสู้ประจัญบานจะสิ้นสุดลง หรือก็คือเกือบสามสิบหกชั่วโมง ฉันแนะนำว่าพวกเราอยู่ดักซุ่มที่นี่ รอจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย ตอนที่กองกำลังป้องกันของโรงเรียนทหารชายท ที่สองต่ำสุด ค่อยทำการโจมตี”
“หมายความว่ายังไง?” หลิงหลานเอ่ยถามอย่างเรียบนิ่ง
“รอเจี่ยงเส่าอวี่ไปแล้ว ก็เป็นเวลาลงมือของพวกเรา” หลี่หลานเฟิงเอ่ยอย่างแน่วแน่
มุมปากของหลิงหลานยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะปรายตามองหลี่หลานเฟิง “นายมั่นใจว่าเจี่ยงเส่าอวี่จะออกจากฐานที่มั่นขนาดนี้เชียว”
“ฉันเคยศึกษาเรื่องเจี่ยงเส่าอวี่มาอย่างดี เขาเป็นคนแข็งกร้าวและชอบอวดความสามารถ เขาจะยอมทิ้งเรื่องการบุกโจมตีและนั่งรักษาการณ์อยู่ในฐานที่มั่นดีๆ ได้ยังไง?” มุมปากของหล ลี่หลานเฟิงเผยรอยยิ้มมั่นใจ “สุดท้ายเขาจะต้องพาทีมออกไปสู้แน่นอน”
“นายคิดว่าเขาจะเคลื่อนไหวเมื่อไหร่” แววตาของหลิงหลานเผยความชื่นชม การคาดการณ์ของหลี่หลานเฟิงก็เหมือนกับที่เธอคาดการณ์ไว้ หลิงหลานที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังก็อดเพิ่ม ความยากให้หลี่หลานเฟิงนิดหน่อยไม่ได้ อยากรู้ว่าหลี่หลานเฟิงจะคาดคะเนช่วงเวลาเคลื่อนไหวของเจี่ยงเส่าอวี่ได้หรือ
