หุ่นรบไหม?” หลิงหลานถามด้วยความห่วงใย หลิงหลานเก็บเรื่องที่หลี่หลานเฟิงบาดเจ็บสาหัส มาใส่ในใจตลอด กลัวว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะแย่ลง
“ไม่ต้องหรอก ถ้าเกิดปรับตัวเรื่องอุณหภูมิที่แตกต่างกันนี้ไม่ได้ ต่อไปฉันจะไปสนามรบได้ยังไง? ที่นั่นไม่มีเงื่อนไขเหมือนในตอนนี้หรอกนะ” หลี่หลานเฟิงยกถ้วยซุปในมือขึ้นมา เวลาน นี้ได้ดื่มซุปร้อนๆ สักคำ ก็รู้สึกสบายไปทั่วทั้งร่างกายและจิตใจ
หลิงหลานไม่ได้คัดค้าน ก็เหมือนกับที่หลี่หลานเฟิงพูด ตอนนี้เป็นแค่การต่อสู้ประจัญบานของศึกประลองหุ่นรบ เป็นเพียงการจำลองสภาพแวดล้อมบางอย่างของสนามรบเท่านั้น ความจริงแล้วทร รัพยากรหรืออะไรก็ตามล้วนจัดเตรียมไว้อย่างพร้อมพรั่ง ไม่อาจนับว่าเป็นความลำบากอย่างแท้จริงได้เลย ถ้าเกิดตอนนี้ทนไม่ไหว เช่นนั้นหลี่หลานเฟิงก็ไม่สามารถไปสนามรบที่แท้จริงได้แล้ว ว
หลี่หลานเฟิงดื่มซุปร้อนหนึ่งชามแล้วก็รู้สึกว่าสบายขึ้นมากแล้ว เขาถึงค่อยหยิบแผนที่ออกมากางบนพื้น จากนั้นก็ชี้ไปยังตำแหน่งฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารชายที่สองพลางพูดว่า “ห หัวหน้า โรงเรียนทหารชายที่สองอยู่ตรงนี้ ห่างจากพวกเราประมาณหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดกิโลเมตร อิงจากความเร็วของหุ่นรบระดับสูง สามารถ
