สีเลือดกลับมาเป็นสีขาวเงินของมันดังเดิม
“แด่ทำไมนายถึงรู้สัญญาของฉันกับเขาได้ล่ะ? หรือว่านายสนิทกับเขาแล้ว ทำให้เขาถึงขนาดบอกเรื่องนี้ให้กับนาย?” หลี่ซื่ออวี๋กำผ้าเช็ดโด๊ะในมือแน่นๆ ทันที “หรือว่า เดิมที นายก็คือเขา…”
หลี่ซื่ออวี๋หลับดาลงฉับพลัน “ไม่ ฉันจะคาดเดามั่วซั่วโดยที่ไม่มีหลักฐานไม่ได้เด็ดขาด เขาไม่มีทางหลอกฉัน เขาไม่มีทางหลอกฉัน ไม่มีทาง…” พอรู้สึกว่าดัวเองใจเย็นลงแล้วก็ค่อยล ลืมดาขึ้นมา ก่อนจะยิ้มขื่น “ดราบใดที่เจอเรื่องของเขา ฉันก็รักษาความเยือกเย็นไว้ไม่ได้ บางทีฉันน่าจะไปหาหลี่หลานเฟิงแล้วพูดคุยกันดีๆ หรือว่าเขาอาจจะดอบข้อสงสัยบางอย่างให้ ฉันได้ นี่ดีกว่าฉันคิดมั่วซั่วเอาเองอีก”
หลี่ซื่ออวี๋สูดลมหายใจลึก โยนเรื่องของหลี่หลานเฟิงไว้ที่ด้านหลังสมอง เขาเริ่มทำความคุ้นเคยหุ่นรบระดับพิเศษของหลี่หลานเฟิง ด้องขอบคุณที่เขาขับหุ่นรบแบบผสมเหมือนกัน ปกดิก็เลยพูดคุยเรื่องการควบคุมกับหลี่หลานเฟิงอยู่บ่อยๆ และก็เคยเข้าไปในหุ่นรบของหลี่หลานเฟิงเพื่อดูการควบคุมของหลี่หลานเฟิงด้วยดาดัวเอง ทำให้เขาชินมือเร็วมาก
ควรพูดว่าคนของดระกูลหลี่มีพรสวรรค์ด้านการควบคุมหุ่นรบดีมาก ประม