ว แต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกมีความสุขมากๆ เขาไอโขลกๆ ขึ้นมาอย่างรุนแรง ผ่านไปเนิ่นนานถึงค่อยตอบกลับอย่างยากลำบากว่า “ไม่ตายหรอก”
“นายป่วนมากเกินไปแล้วนะ” ถึงแม้หลิงหลานจะโมโห แต่นี่เป็นการตัดสินใจของหลี่หลานเฟิง หลิงหลานไม่สามารถขัดขวางเส้นทางก้าวหน้าของเขาได้
หลี่หลานเฟิงยิ้มพลางมองหลิงหลาน ในที่สุดก็รู้สึกได้ว่าคนที่อยู่ข้างกายนี้ไม่ได้อยู่ห่างไกลสุดขีดอีกต่อไป หลี่หลานเฟิงที่ใช้พลังกายและพลังจิตจนหมดก็หมดสติไปท่ามกลางความพึงพอใจเช่นนี้เอง
สีหน้าของหลิงหลานเปลี่ยนไป เธอที่ใช้พลังจิตตรวจสอบสภาพของหลี่หลานเฟิงมาตลอดสังเกตเห็นสภาพนี้ทันที เธอรีบตะโกนว่า “หลี่ซื่อวี๋ รีบเข้ามาช่วยคนเร็วเข้า!”
กล่าวจบ หลิงหลานก็ควบคุมหุ่นรบให้วางหุ่นรบของหลี่หลานเฟิงลงบนพื้น เธอรีบเปิดประตูห้องคนขับของตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วรีบทะยานตัวลงมาที่ห้องคนขับของหลี่หลานเฟิง หลิงหลานหาล็อกรหัสผ่านของประตูห้องเจอแล้วก็กรอกรหัสปลดล็อกชุดใหญ่ลงไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ได้ยินเสียงแกรก ห้องคนขับของหลี่หลานเฟิงถูกเปิดออกแล้ว
หลิงหลานสอดตัวเข้าไปข้างในโดยไม่ลังเล เธอเห็นแผงควบคุมสีแดงเลือดเป็นสิ่งแรก สี
