งหลี่หลานเฟิงกับหลี่ซื่ออวี๋กลับเลวร้ายอยู่บ้าง หลี่หลานเฟิงรู้สึกว่าตัวเองไปถึงขีดจำกัดแล้ว มีหลายครั้งที่เขาทำก การควบคุมผิดพลาดเพราะเรี่ยวแรงประคองต่อไปไม่ไหว ทั้งหมดล้วนให้หลี่ซื่ออวี๋ที่อยู่ข้างๆ เขาเสริมให้อย่างสุดความสามารถ
แรงสะท้อนกลับจากการควบคุมหุ่นรบทำให้ร่างกายของหลี่หลานเฟิงไปถึงขีดจำกัดแล้ว กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างของหลี่หลานเฟิงในเวลานี้ฉีกออกจนเกิดบาดแผลเล็กๆ นับไม่ถ้วน เลือดย้อมชุด ดป้องกันบนตัวเขาจนเป็นสีแดงแล้ว…
จะแพ้แล้วเหรอ? ความรู้สึกของหลี่หลานเฟิงชาหนึบมากขึ้นเรื่อยๆ ความคิดทั้งหมดเริ่มกระจัดกระจายออกไป ราวกับว่าวินาทีถัดมาเขาสามารถหลับตาหมดสติไปได้เลย…หลี่หลานเฟิงกัดปลายลิ้น นของตัวเองแรงๆ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงช่วยกอบกู้สติของตัวเองที่กำลังจะพังทลายให้กลับมา
ไม่ ฉันจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด! ถ้าเกิดฉันแพ้แล้ว ฉันยังมีคุณสมบัติอะไรไปพูดว่าจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับกระต่ายอีกล่ะ? หลี่หลานเฟิงคล้ายกับมองเห็นสายตาผิดหวังของกระต่าย รวมถึง งเงาหลังของเขาที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ
ฉันจะทำให้กระต่ายผิดหวังไม่ได้เด็ดขาด! ไม่ได้! หลี่หลานเฟิงตะโกนในใจ การต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับหลิงหลาน
