จำกัดสูงสุดในชั่วพริบตาเพื่อช่วยเหลือ อหลี่ซื่ออวี๋ไว้ ทำให้ร่างกายของเขาได้รับแรงสะท้อนกลับมหาศาล เลือดไหลลงมาจากมุมปากอย่างห้ามไม่อยู่
เสียงนี้โจมตีใส่หัวใจของหลี่ซื่ออวี๋ราวกับสายฟ้าฟาดก็ไม่ปาน
“พี่ ความฝันของพี่คืออะไร?” หลี่ซื่ออวี๋ตอนวัยเด็กมองหลี่มู่หลานที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคารพนับถือ ใบหน้าที่ไม่มีใครเทียบเทียมได้จนทำให้เขาอยากมองแต่ ก็ไม่กล้ามองดวงนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของหลี่ซื่ออวี๋มักจะอดเต้นกระหน่ำหลายทีไม่ได้
หลี่มู่หลานยิ้มจางๆ ทำให้หลี่ซื่ออวี๋ยิ้มตามขึ้นมา ใบหน้าของเขาแดงฉานอย่างควบคุมไม่อยู่ หัวใจเต้นรัวอย่างไม่ฟังคำสั่งอีกครั้ง ราวกับว่าวินาทีถัดมามันสามารถเด้งออกมาจากหน น้าอก
“ความฝันเหรอ?” สีหน้าของหลี่มู่หลานดูสับสนอยู่บ้าง เขามองไปยังทะเลไร้ขอบเขตด้านนอกหน้าต่าง “อยากออกเห็นโลกใบนี้มากๆ ว่า นอกจากทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตานี้แล้ว ยังมี
