ตูมๆๆ… ลำแสงทยอยยิงโดนหุ่นรบที่พวกเขาแต่ละคนเลือก เนื่องจากระยะการโจมตีที่หลิงหลานเลือกคือระยะห่างที่อานุภาพของปืนลำแสงทรงพลังที่สุด กอปรกับประเมินพลังในการพลีชีพขอ องหุ่นรบมาเทียบกับความทนทานของห้องคนขับ การระดมยิงรอบนี้ทำให้หุ่นรบเก้าตัวของอีกฝ่ายโดนออปติคัลคอมพิวเตอร์ตัดสินว่าอยู่ในสภาพ ‘พังเสียหาย’ ทันที หุ่นรบโดนออปติคัลคอมพ พิวเตอร์บังคับดับเครื่องยนต์ หุ่นรบเก้าตัวทยอยกันร่วงลงพื้น
“ระยำ!” หัวหน้าทีมสองคนที่อยู่ด้านหลังเห็นฉากนี้ก็โกรธเกรี้ยวจนดวงตาสองข้างแดงฉาน พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า หน่วยรบเจ็ดคนตรงหน้านี้จะไม่เกรงกลัวความตายขนาดนี้ เมื่อเผชิญหน้า กับหน่วยรบยี่สิบสี่คนของพวกเขาไม่เพียงไม่หลบหนี ถึงขนาดที่ยังเริ่มโจมตีก่อนด้วย
เนื่องจากสายตาของพวกเขาถูกลูกทีมเบื้องหน้าขวางกั้นไว้ บวกกับเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเขาเลยไม่สังเกตเห็นว่าพวกเขาสูญเสียลูกทีมไปเก้าคนเพราะการยิงรอบนี้ หลังจากท
