ป็นผู้ร้ายชัดเจนแล้ว หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สามรู้สึกหนักอึ้งทันที เขารู้ว่าครั้งนี้น่าจะหนีรอดยากแล้วจริงๆ
เวลานี้หน่วยรบจากโรงเรียนทหารเหล่านี้ไม่สนใจฟังคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้นแล้ว หัวหน้าหน่วยรบของหนึ่งในโรงเรียนทหารเอ่ยกับเฉียวถิงอย่างเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “หัวหน้าทีมเฉียว ก่อนหน้านี้เข้าใจนายผิดไป ยกโทษให้ด้วย”
เฉียวถิงตอบอย่างเย็นชาว่า “ฉันยังต้องปกป้องรักษาฐานที่มั่น ในเมื่อคืนความบริสุทธิ์ของฉันแล้ว ฉันขอลาไปก่อน” เขาไม่รอให้คนอื่นเอ่ยปากก็หันหน้าไปสั่งลูกทีมว่า “พวกเราไป!”
เฉียวถิงพาหน่วยรบยี่สิบสี่คนของเขาออกไปจากสถานที่เกิดเหตุในชั่วพริบตา ดูเหมือนเขายังโมโหมากๆ เรื่องโรงเรียนทหารเหล่านี้สงสัยว่าเขาเป็นตัวการ
หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารคนหนึ่งเห็นแบบนั้นก็อดถอนหายใจไม่ได้แล้วกล่าวว่า “พวกเราใจร้อนเกินไป ยังไม่ทันรู้ความจริงที่แน่ชัดก็ไปสอบสวนหัวหน้าทีมเฉียวแล้ว…มิน่าล่ะ หัวหน้าทีมเฉียวถึงได้โกรธขนาดนี้!”
“หวังว่าหัวหน้าทีมเฉียวคงไม่โมโหพวกเราเพราะเรื่องนี้หรอกนะ” มีหน่วยรบเอ่ยด้วยความกังวล ถ้าเกิดสุดท้าย หัวหน้าทีมเฉียวอยากสั่งสอนพวกเขา ให้หน่วยรบจู่โจมของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งบุกโจมตี
