าว่า “ไม่!” เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจื่อน “ต่อให้นายไม่เชื่อ ฉันก็ยังอยากพูดอยู่ดี เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนทหารชายที่สามของพวกเรา
“พูดว่าไม่เกี่ยวข้องคำเดียวก็ลบเรื่องที่พวกนายทำได้เหรอ?” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังพวกเขา หัวหน้าทีมหันหน้ากลับไปมอง ขณะที่เขาสนทนากับเฉียวถิงก็มีหน่วยรบจากโรงเรียนทหารจำนวนไม่น้อยมากันแล้ว ซึ่งตอนนี้ล้อมพวกเขาเอาไว้
หัวหน้าทีมเห็นแบบนั้นก็เดือดดาลมาก เขาไม่ควรเปลืองน้ำลายพยายามชี้แจงความเป็นจริงเลย เขาควรคุ้มกันพวกลูกทีมออกไปจากที่นี่ทันทีที่เฉียวถิงมาถึง เวลานี้เนื่องจากอารมณ์ชั่ววูบของเขาทำให้ลูกทีมของตัวเองตกหลุมพราง ตอนนี้อยากจากไปก็ไม่ง่ายขนาดนั้นแล้ว
“งั้นพวกนายอยากทำยังไง?” หัวหน้าทีมกัดฟันถาม
“ดักโจมตีทำร้ายลูกทีมของพวกเราแล้ว คิดจะหนีความผิดเหรอ? ไม่มีทาง!” โรงเรียนทหารที่เป็นเหยื่อกระโดดออกมาคนแรก
พอได้ยินคำกล่าว หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สามก็เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียดทันทีว่า “เราไม่ได้เป็นคนทำ ฉันหวังว่าพวกนายจะให้เวลาฉันสักนิด เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพวกเรา”
คำพูดประโยคนี้เรียกเสียงหัวเราะเยาะของผู้คนในที่เกิดเหตุ ท่าทางนี้กำหนดว่าพวกเขาเ
