นอน” เพราะความประมาทของเขา ความเลินเล่อของเขา าเลยทำให้ลูกทีมของเขา ‘ตาย’ อย่างน่าคับข้องใจอยู่ที่นี่ เขายากจะให้อภัยความผิดพลาดของตัวเอง
หลังจากที่จัดการหน่วยรบสิบสองคนนี้เสร็จแล้ว ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับสูงสองคนที่ตอนแรกแย่งชิงหุ่นรบฝ่ายตรงข้ามก็เปิดห้องคนขับออก โดยกดปุ่มยอมแพ้ก่อนที่จะจากไป เมื่อเห็นหุ่นร รบของอีกฝ่ายถูกล็อกแล้ว ทั้งสองคนถึงค่อยกลับไปยังหุ่นรบระดับสูงของตัวเองด้วยความวางใจ
ควันโขมงที่หุ่นรบปล่อยออกมาในตอนแรกหายไปในพริบตา หุ่นรบที่ดูเหมือนพังเสียหายสองตัวลุกขึ้นมาจากในผืนหิมะอย่างสบายๆ
“พวกเขาใกล้จะมาแล้ว พวกเราไป!” ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษที่โจมตีหัวหน้าทีมหันกลับมามองท้องฟ้าทางด้านซ้ายที่อยู่ไกลๆ แล้วก็ออกคำสั่งทันที หลังจากคำสั่งนี้หุ่นรบเจ็ดตัวก็แ แยกย้ายกันเข้าไปในป่าทึบ หายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา
หลายวินาทีให้หลัง หุ่นรบหน่วยหนึ่งมาถึงสถานที่เกิดเหตุ พอเห็นหุ่นรบที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่ด้านล่าง สี
