ดคุย ยิ้มแย้ม โกรธ ด่าทอก็ทำให้เขารู้สึกเบิกบานใจทั้งนั้น นี่ทำให้เขารู้สึกว่าความจริงแล้วปัญหาของตัวเองไม่ร้ายแรงเลยสักนิดเดียว คิดว่าเขาสามารถเอาชนะอีกด้านหนึ่งของเขาที่ก่อกวนตัวเองได้ คิดว่าอนาคตของตัวเองยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง…
ใช่ เขาชอบลั่วล่างที่ใสซื่อคนนั้น เขาปรารถนาว่าตัวเองจะสามารถเป็นเหมือนกับลั่วล่างได้ ไม่ได้รับผลกระทบ เป็นตัวฉันคนเดิมที่บริสุทธิ์ที่สุด ถึงขนาดที่พูดได้ว่า ลั่วล่างคือสาเหตุที่เขาอดทนมาได้ตลอดจนถึงทุกวันนี้!
“ฉันจะไม่ยอมแพ้!” รอยยิ้มเอาแต่ใจของลั่วล่างปรากฏขึ้นในสมองของเซี่ยอี๋อีกครั้ง เซี่ยอี๋กำหมัดอย่างรุนแรง เรื่องที่ลั่วล่างสามารถทำได้ เขาเองก็ต้องทำได้เหมือนกัน
ในใจของเซี่ยอี๋ เขาสามารถแพ้ให้กับใครก็ได้ แต่ว่าจะแพ้ให้กับลั่วล่างไม่ได้ ถ้าเกิดเขาสู้ไม่ได้แม้กระทั่งลั่วล่างที่ภายนอกดูงดงามเปราะบาง เขายังจะมีหน้าอะไรไปอยู่ในหน่วยรบของลูกพี่หลานอีก?
แต่ละคนล้วนมีขีดจำกัดล่างของตัวเอง และลั่วล่างก็เป็นขีดจำกัดล่างที่เซี่ยอี๋ไม่อาจก้มหัวให้…
บางทีอาจเป็นเพราะการจู่โจมทางจิตของหลิงหลาน หรือว่าจิตวิญญาณต่อสู้ลุกโชนขึ้นในใจเซี่ยอี๋อีกครั้ง ความรู้สึกด้านล
